Danıştay 12. Daire E.2019/1866 K.2024/1149

Dava konusu istem: Muğla ili, ... Komodorluğunda astsubay olarak görev yapan davacının, Türk Silahlı Kuvvetleri Disiplin Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve Türk Silahlı Kuvvetleri Yüksek Disiplin Kurulu Yönetmeliği'nin 9. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen "Ahlaki Zayıflık" disiplinsizliğini işlediğinden bahisle Türk Silahlı Kuvvetlerinden ayırma cezası verilmesine ilişkin Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun 09/12/2016 tarihli kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının işlediği iddia olunan "cinsel taciz, şantaj" suçlarından dolayı açılan kamu davasında, hakkında verilen kararın işlem tarihi itibarıyla kesinleşmemiş olmasından dolayı, davacının müsnet suçları işlediği ve ceza yargılamasına konu fiillerinin sabit olduğu sonucuna varılması hukuken mümkün olmayıp aksinin kabulü Anayasa'da öngörülen 'masumiyet karinesinin' ihlali anlamına gelecekse de, davacının yukarıda belirtilen ceza yargılamasına konu 14 yaşındaki kızın göğüsleri açık çıplak fotoğraflarını yayma ile tehdit ettiği,

davalı idarenin savunmasında Yargıtay 4. Ceza Dairesinince gönderilen kovuşturma dosyasında davacının davaya konu suça benzer nitelikte birçok içeriğinin bulunduğunun belirtildiğinin görülmesi karşısında ve ayrıca dava dilekçesindeki ifadelerinden de, ceza yargılaması sonucundan ayrı ve bağımsız olarak davacının müsnet suçları işlemiş olduğu sonucuna da varılmadan disiplin hukuku ilkelerine göre niceliği ve niteliği ile vahameti ve sonuçları nazara alınıp değerlendirildiğinde, 6413 sayılı Kanun'un 20. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan 'ahlâki zayıflık' olarak kabulü gerektiği sonucuna varılarak,

davacı hakkında tesis edilen Türk Silahlı Kuvvetlerden ayırma cezasında hukuka aykırı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İ...mir Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ceza Mahkemesi kararının kesinleşmediği, Yargıtay incelemesinde olduğu, masumiyet karinesinin ihlal edildiği, Disiplin Kurulundaki üyelerin FETÖ terör örgütüne üye olmaları sebebiyle TSK'dan ilişiklerinin kesildiği, bu nedenle dava konusu işlemin yok hükmünde olduğu belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davacının duruşma talebi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan, UYAP sistemi üzerinde yapılan inceleme sonucunda; ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davacının "cinsel taciz" suçundan ...-TL adli para cezası ile "şantaj" suçundan ...- TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu karara karşı yapılan temyiz başvurusunun Yargıtay ... Ceza Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedildiği ve söz konusu mahkumiyet kararlarının kesinleştiği görülmüştür.