Danıştay 12. Daire E.2019/2271 K.2020/3669

Dava konusu istem: ... dönem … milletvekili olarak 2003 yılına kadar milletvekilliği görevini yürüttükten sonra … ili, … İlçe Tarım Müdürlüğünde memur olarak göreve başlayan ve 15/07/2004 tarihi itibarıyla emekliye ayrılan davacı tarafından, 6270 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa eklenen Ek-7. madde uyarınca Türkiye Büyük Millet Meclisince ödenmesi gerekmekte iken davacı tarafından ödenen 5.000,00.-TL emekli prim keseneği ile 10.000,00.-TL pirime esas kazanç farkı olmak üzere toplam 15.000,00.-TL'nin fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda, 15/07/2004 tarihi itibarıyla emekliye ayrılan davacının, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa eklenen Ek-7. maddesinde yer alan kurum karşılığı ve emekli keseneği prim ödemesinden faydalanabilmek için sigortalılık ilişkisinin devam etmesi gerektiği, öte yandan, aynı Kanun'un Geçici 38. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca geriye dönük istemde bulunulmasına imkan bulunmadığından dava konusu işlemde hukuki isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Mahkemesi kararının özeti : … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olup kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunu reddine kesin olarak karar verilmiştir. Davacı tarafından anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; bakılan davanın konusu itibarıyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde sayılan temyiz yoluna başvurulabilecek davalardan olmaması nedeniyle aynı Kanun'un 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ücret kaybına uğradığı, 2012 yılında yapılan yasal düzenlemenin geriye dönük uygulanmaması nedeniyle mağduriyetinin giderilemediği, dava konusu işlemin temyize tabi olduğu, yargılama esnasında bilirkişi incelemesi yapılması halinde dava değerinin temyiz sınırının üzerinde olacağı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu uyarınca kesin karara karşı temyiz isteminde bulunulamayacağı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

İstemin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.