KÜNYE
Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2019/2836 E., 2020/4902 K.·T.C. Danıştay Onikinci Daire
- Karar tarihi
- 29 Aralık 2020
- Esas No
- 2019/2836
- Karar No
- 2020/4902
- Temyiz eden (davalı)
- … Üniversitesi Rektörlüğü
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
595 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Hacettepe Üniversitesi,.
Anaokulunda öğretmen olarak görev yapan davacı tarafından iç denetim birimince düzenlenen rapor dikkate alınarak 15 Eylül 2013 - 15 Aralık 2013 tarihleri arasındaki ek ders ücretlerinin fazla ödendiğinden bahisle kendisinden tahsil edilen 2.207,80 TL'nin faiziyle birlikte iadesi, rapordaki tespitler dikkate alınarak 2014 Ocak, Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs aylarına ilişkin olarak yapılan eksik ödemelere ilişkin işlemlerin geri alınarak rapordan önceki haliyle ödenmesi,
2014 yılı Haziran ayı ve devamındaki süreçteki ek ders ücretlerinin raporda belirtilen tespitler dikkate alınmaksızın mevzuata uygun biçimde ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlem ile bu işleme dayanak teşkil ettiği belirtilen … tarih ve … sayılı işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince.
Mahkemelerince daha önce verilen kısmen derdestlik nedeniyle davanın incelenmeksizin reddi, kısmen davanın süre aşımı nedeniyle reddi yolundaki … tarih ve E:.., K:… sayılı kararın, davanın kısmen süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin kısmının Danıştay Onbirinci Dairesinin 03/04/2017 tarih ve E:2016/8622, K:2017/3247 sayılı kararı ile bozulması üzerine, bozma kararına uyularak, davacının Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık aylarında Hacettepe Üniversitesi ...
Anaokulunda derse girdiği, Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici ve Öğretmenlerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Karara göre ise ek ders ücreti ödenebilmesi için, ek ders görevinin fiilen yapılmış olması, ek ders görevinden sayılan veya ek ders görevinin yapılmış sayılacağı hâller bakımından ise bu Kararda belirlenen koşulların oluşması gerektiği, ek ders ücretinin ancak yapılan inceleme sonucunda fiilen yapılmadan ve gerekli koşullar oluşmadan ödendiği anlaşılanların geri istenebileceği,
davacının bu görevi fiilen yapmadığı ya da gerekli koşullar oluşmadan ödendiğinin davalı idare tarafından somut bir şekilde ortaya konulamadığı görüldüğünden.
2014 Ocak, Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs aylarına ilişkin olarak yapılan eksik ödemelere ilişkin işlemlerin geri alınarak rapordan önceki haliyle ödenmesi, 2014 yılı Haziran ayı ve devamındaki süreçteki ek ders ücretlerinin raporda belirtilen tespitler dikkate alınmaksızın mevzuata uygun biçimde hesaplanarak ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemde ve bu işleme dayanak gösterilen … tarih ve … sayılı işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, usule ilişkin olarak; davanın süresinde açılmadığı bu sebeple Mahkeme kararının öncelikle usulden bozulması gerektiği, esasa ilişkin olarak ise mevzuat gereği bir öğretmene ek ders ücreti ödenebilmesi için bir sınıfta bir öğretmenle tam gün eğitim yapılmasının şart olduğu, davacının ise aynı sınıfta iki öğretmen olarak görev yaptığı, bu sebeple ek ders ücreti ödenemeyeceği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 12. Daire, E. 2019/2836, K. 2020/4902, 29 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama