Danıştay 12. Daire E.2019/3075 K.2021/162

Dava konusu istem: Burdur İl Özel İdaresinde genel sekreter olarak görev yapan davacı tarafından, Sayıştay ilamı doğrultusunda tarafına 42.008,30 TL borç çıkarılmasına ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince, Danıştay Onbirinci Dairesinin 04/04/2018 tarih ve E: 2015/564, K: 2018/1779 sayılı bozma kararına uyularak. 22/12/1973 tarih ve E:1968/8 K:1973/14 sayılı Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu Kararındaki ilkeler ve olayın gelişimi gözetildiğinde, söz konusu ödemenin yapılmasında açık hata bulunmadığı gibi, davacının herhangi bir gerçek dışı beyanı ve hilesi de bulunmadığı,

bu şekilde yapılan ödemenin istirdadının, ancak en son yapılan hatalı ödeme tarihinden geriye doğru dava açma süresi olan 60 gün içinde kalan sürede gerçekleşen yersiz ödemelerle sınırlı olacağı, bu süreyi aşan dönemlerde yapılan ödemelerin geri alınmasının ise mümkün olmadığı sonucuna varılmakla, Sayıştay ilamı doğrultusunda davacıya 42.008,30 TL borç çıkarılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline,

dökümü yapılan 535,95-TL yargılama giderinin ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.362,00-TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının dosyada kendisini vekille temsil ettirmediği halde Mahkeme tarafından davacı lehine vekâlet ücretine hükmedildiği, dava konusu işlemin Sayıştay raporuna istinaden uygulandığı, davacıya haksız yere yapılan ödemelerin iadesinin mevzuat gereği olduğu, dava konusu işlemin iptali yolundaki Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, İdare Mahkemesi kararının dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanacağı hükmüne yer verilmiştir.

Bakılan davada, davaya ilişkin hukuki işlemleri davacının bizzat kendisinin yürüttüğü, buna karşın karar tarihi itibarıyla avukatı olmadığı halde davacı lehine vekâlet ücreti ödenmesine hükmedildiği anlaşılmıştır.

Temyize konu İdare Mahkemesinin hüküm fıkrasındaki, "ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen …-TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin "vekâlet ücretine hükmedilmemesine" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.