Danıştay 12. Daire E.2019/370 K.2023/402

Dava konusu istem: 27/07/2015 tarihinde Adıyaman Üniversitesine memur olarak atanan davacı tarafından, aday memurluk süresinin sonunda asil memurluğa atanmamasına ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E…, K:… kararla; davacının, 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamındaki ilk başvurusuna karşı verilen 03/10/2017 tarihli cevap üzerine söz konusu işlemi tüm unsurlarıyla öğrendiği kabulüyle, anılan tarihten itibaren 60 gün içerisinde dava açılması ya da 2577 sayılı Kanun'un 11. maddesi kapsamında idareye başvuruda bulunması gerekmekte iken ikinci başvuru üzerine verilen cevabın tebliğinden sonra, ilk başvuru üzerine tüm unsurlarıyla öğrenilen işlemin (aday memurluk süresinin sonunda asil memurluğa atanmamasına ilişkin işlemin) iptali isteğiyle açılan davada süreaşımı bulunduğu sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın süreaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı tarafından, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren mercinin, temyiz isteminin reddine karar vereceğine ilişkin düzenleme uyarınca davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarenin ... tarih ... sayılı cevabının dava açma süresinin başlangıcında esas alınmasının Anayasa’ya, kanunlara ve Danıştay kararlarına aykırılık teşkil ettiği belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan temyize konu kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.