KÜNYE
Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2019/4359 E., 2022/161 K.·T.C. Danıştay Onikinci Daire
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2022
- Esas No
- 2019/4359
- Karar No
- 2022/161
- Temyiz eden (davalı)
- …Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
566 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: İskenderun Demir ve Çelik Fabrikaları A.Ş.'nin özelleştirilmesi nedeniyle iş akdi feshedilen davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (C) bendi kapsamında istihdam edilmesi için yaptığı başvurunun reddine ilişkin …tarih ve …sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesince; Danıştay Onbirinci Dairesinin 20/02/2018 tarih ve E:2017/922, K:2018/921 sayılı bozma kararına uyularak, 2004/7898 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan esaslar çerçevesinde idareye başvuran ancak atama teklifi yapılmayan davacının, 6552 sayılı Kanun ve 2014/7140 sayılı Bakanlar Kurulu kararının ekindeki Esaslar uyarınca yaptığı başvuru üzerine, asıl işveren İskenderun Demir ve Çelik Fabrikaları A.Ş. çalışanı olarak kabul edilmesi ve bu doğrultuda işlem yapılması gerekirken, aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
4046 sayılı Kanun'a tabi bir kurumda çalışmayan ve taşeron firma personeli olan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (C) bendi kapsamında istihdam edilmesine olanak bulunmadığı.
2014/7140 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 2. maddesi uyarınca, programa alınma tarihinden sonra özelleştirme programındaki kuruluşlarda istihdam edilmeye başlanılan personelin bu Karardan yararlanmalarının mümkün olmadığı; taşeron firma işçisi olan davacının iş akdinin 28/02/2002 tarihinde feshedildiği dikkate alındığında, aradan geçen 17 yıl sonra kamuda işçi olarak atanmasının yolu açıldığı.
İdare Mahkemesince, duruşmaya katılmayan davacı vekili lehine duruşma vekâlet ücretine hükmedilmesinin de hukuka aykırı olduğu belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının vekâlet ücretine ilişkin kısmının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 50. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükmüne yer verilmiştir.
Temyizen incelenen kararda, İdare Mahkemesince bozma kararında belirtilen esaslara uyulduğu anlaşılmış olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.
Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanacağı belirtilmiştir.
Temyize konu İdare Mahkemesi kararında, dava lehine sonuçlanan davacıya duruşmalı işler için belirlenen vekâlet ücretine hükmedilmiş ise de, davacı vekilinin duruşmaya katılmadığı anlaşıldığından, davacı lehine duruşmalı işler için belirlenen avukatlık ücretine hükmedilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.
Ancak bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlık kapsamında olduğundan, kararın hüküm fıkrasında yer alan "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen 2.075,00 TL " ibaresinin, "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1.362,00 TL" şeklinde düzeltilmek suretiyle onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Danıştay 12. Daire, E. 2019/4359, K. 2022/161, 26 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama