Danıştay 12. Daire E.2019/900 K.2023/5022

Dava konusu istem: Burdur ili, Yeşilova ilçe Devlet Hastanesinde laboratuvar teknisyeni olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 48. maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (5) numaralı alt bendinde belirtilen Devlet memurluğuna alınmada aranan genel şartları kaybettiğinden bahisle aynı Kanun'un 98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca görevine son verilmesine ilişkin mülga Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumunun ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararla; davacının, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan Türk Ceza Kanunu 37/1 delaleti ile aynı Kanun'un 281/1. maddesi uyarınca ve aynı Kanun'un 281/1 ve 62. madde tatbiki ile 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, cezanın Yargıtay ...

Ceza Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği; bu nedenle, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda sayılan genel şartlardan biri olan "Türk Ceza Kanununun 53. maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile;

kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına (...) mahkûm olmamak." şartını kaybettiği, bu itibarla, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendindeki "Devlet memurlarının memurluğa alınma şartlarından herhangi birini taşımadığının sonradan anlaşılması veya memurlukları sırasında bu şartlardan herhangi birini kaybetmesi" hükmü uyarınca davacının memuriyetinin sona erdirilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı;

öte yandan, dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediğinden parasal hakların yasal faiziyle tazmini talebinin de reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Adli makamlarca yürütülen kovuşturmanın yeterince araştırma yapılmadan sonuca bağlandığı, Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuruda bulunulduğu, dosyasının Anayasa Mahkemesi'nde derdest olduğu, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata aykırı olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinin bulunmadığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.