Danıştay 12. Daire E.2020/1788 K.2020/3387

Dava konusu istem : Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapmakta iken 2011 yılında emekli olan davacı tarafından, Türk Silahlı Kuvvetleri Orduevleri Askeri Gazino ve diğer sosyal tesislere girişinin TSK İç Hizmet Yönergesinin 664/4. maddesi uyarınca yasaklanmasına yönelik işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; Mahkemelerinin … tarih ve E: …; K: … sayılı davanın görev yönünden reddine ilişkin kararının, Danıştay Onbirinci Dairesinin 29/05/2018 tarih ve E:2018/868, K:2018/2671 sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyularak, davacının eleştiri sınırlarını aşan açıklamalarının Türk Silahlı Kuvvetlerinde astlık üstlük münasebetlerini zedeleyecek, amir ve komutanlara karşı güven hissini yok edecek nitelikte olduğu, bu itibarla dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, emekli bir asker olarak askeri yapının emir komuta hiyerarşisi içinde yer almadığı; üste itaat etmek, sır saklamak siyaseten yansız davranmak ve siyasi faaliyetlerden kaçınmak gibi kanundan doğan vazifelerin, emekli askerler için söz konusu olmadığı, Genelkurmay Başkanı'nın diğer kişilere göre daha fazla eleştiriye katlanmak durumunda olduğu ve sade vatandaşlara göre eleştiri sınırlarının daha geniş olması gerektiği; 211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanunu'nun askeri sosyal tesislere girişi düzenleyen 98. ve devamı maddelerinde böyle bir yasağın olmadığı, dava konusu işlemin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu, kamu yararı bulunmadığı, kişisel yararının ve hakkının göz ardı edildiği belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.