Danıştay 12. Daire E.2020/2512 K.2021/5427

Davanın konusu

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 02/03/2011 tarih ve 2550 sayılı Genelgesi'nin 1. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/C maddesi uyarınca istihdam edilen geçici personele yer verilmemesine ilişkin eksik düzenlemenin iptali ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 8. maddesinde, 657 sayılı Kanun'un 4/C maddesi uyarınca istihdam edilen geçici personele yer verilmemesi nedeniyle Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması istenilmiştir.

DAVACININ İDDİALARI

Memurlar ile sözleşmeli personelin yararlandığı aile yardımı ödeneğinden, 657 sayılı Kanun'un 4/C maddesi uyarınca istihdam edilen geçici personelin yararlandırılmamasının Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

DAVALININ SAVUNMASI

Geçici personelin statüsü, amacı, tabi olduğu mevzuat, mali ve sosyal hakları ile yükümlülükleri memur ve sözleşmeli personelden farklı olduğundan, 657 sayılı Kanun'un 4/C maddesi uyarınca istihdam edilen geçici personele aile yardımı ödeneği ödenmemesinde hukuka ve mezuata aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek davanın reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca verilen bozma kararına uyularak, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI : …

DÜŞÜNCESİ

Davacı Sendika tarafından, Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 02/03/2011 tarih ve 2550 sayılı Genelgesi'nin 1. maddesinin (a) bendinde, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/C maddesi uyarınca istihdam edilen geçici personele yer verilmemesine ilişkin eksik düzenlemenin iptali ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 8. maddesinde, 657 sayılı Kanun'un 4/C maddesi uyarınca istihdam edilen geçici personele yer verilmemesi nedeniyle Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması istemiyle açılan davada.

Danıştay Onikinci Dairesince, Anayasa'ya aykırılık iddiası yerinde görülmeyerek davanın reddi yolunda verilen karar, davacı Sendikaca esas ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, esasa ilişkin temyiz istemi reddedilmiş, vekalet ücretine yönelik temyiz istemi ise kabul edilerek,

659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 14. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, uyuşmazlıkta davalı idarenin savunma dilekçesinin Bakan adına Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdür Yardımcısı tarafından imzalanmış olması karşısında, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesine hukuken olanak bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesine göre Danıştay'ın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davalarda, temyiz incelemesi sonucu bozulan kararlar üzerine, Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurullarının kararlarına uyulması zorunludur. Açıklanan nedenle, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu kararına uyularak, bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi, yukarıda anılan Yasa hükmü gereği olduğundan, anılan Kurulun bozma kararında da belirtildiği üzere vekalet ücreti yönünden yeniden bir hüküm kurulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, 12/06/2018 tarih ve E:2017/3554, K:2018/2615 sayılı, davanın reddine ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.980,00-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine ilişkin kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi sonucunda, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 06/11/2019 tarih ve E:2018/3169, K:2019/5223 sayılı kararıyla, davanın reddine ilişkin kısmının onanması, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmının bozulması üzerine.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen, 3622 sayılı Kanunla değişik 49. maddesinin dördüncü fıkrasıyla, Danıştayın bozma kararlarına karşı mahkemelere "bozmaya uymayarak eski kararında ısrar edebilme" yetkisi tanındığı halde, aynı maddenin altıncı fıkrasında yer verilen "Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde de bu maddenin 4 üncü fıkrası hariç diğer fıkraları kıyasen uygulanır" yolundaki düzenlemeyle, Danıştayda ilk derece mahkemesi olarak bakılan davalarda, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca verilen bozma kararlarına karşı,

Danıştay dava dairelerine eski kararlarında ısrar edebilme yetkisinin tanınmaması ve söz konusu bozma kararlarına uyulmasının zorunlu olması nedeniyle, bozma kararına uyularak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ

Dava, Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 02/03/2011 tarih ve 2550 sayılı Genelgesi'nin 1. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/C maddesi uyarınca istihdam edilen geçici personele yer verilmemesine ilişkin eksik düzenlemenin iptali ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 8. maddesinde, 657 sayılı Kanun'un 4/C maddesi uyarınca istihdam edilen geçici personele yer verilmemesi nedeniyle Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması istemiyle açılmıştır.

Danıştay Onikinci Dairesinin 12/06/2018 tarih ve E:2017/3554, K:2018/2615 sayılı kararıyla; Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi görülmeyerek davanın reddine ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.980-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verilmiştir.

Anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi sonucunda, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 06/11/2019 tarih ve E:2018/3169, K:2019/5223 sayılı kararıyla, davanın reddine ilişkin kısmının onanmasına, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmının ise bozulmasına karar verilmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

02/11/2011 tarih ve 28103 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 14. maddesinin birinci fıkrasında, "Tahkim usulüne tabi olanlar dahil adli ve idari davalar ile icra dairelerinde idarelerin vekili sıfatıyla hukuk birimi amirleri, muhakemat müdürleri, hukuk müşavirleri ve avukatlar tarafından yapılan takip ve duruşmalar için, bu davaların idareler lehine neticelenmesi halinde, bunlar tarafından temsil ve takip edilen dava ve işlerde ilgili mevzuata göre hükmedilmesi gereken tutar üzerinden idareler lehine vekalet ücreti takdir edilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu durumda anılan madde uyarınca, idarelerin vekili sıfatıyla hukuk birimleri amirleri, muhakemat müdürleri, hukuk müşavirleri ve avukatlar tarafından davanın takip edilmesi durumunda vekalet ücretine hükmedileceği, davalı idarenin savunma dilekçesinin ise Bakan adına Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdür Yardımcısı tarafından imzalandığı anlaşıldığından, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.