Danıştay 12. Daire E.2020/2684 K.2020/3078

2- … Valiliği VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …’ı temsilen, … Kamu Görevlileri Sendikası VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Manisa Devlet Hastanesinde 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4/A maddesi kapsamında … (…) olarak görev yapan davacı tarafından, Celal Bayar Üniversitesi, Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu, Tıbbi Laboratuvar önlisans bölümünü bitirdiğinden bahisle, zam ve tazminatlarının önlisans düzeyinden ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Manisa Devlet Hastanesi işlemi ile bu işlemin dayanağı olan Sağlık Bakanlığı işleminin iptali ile yoksun kalınan parasal tutarların başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince, mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının Danıştay Onikinci Dairesinin 07/05/2019 tarih ve E:2018/8112, K:2019/3412 sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyulmak suretiyle, üniversitelerin sağlık meslek yüksekokulu tıbbi laboratuvar programında görülen öğrenimin hemşire, ebe ve sağlık memurluğunun bir üst öğrenimi olmadığına ilişkin Sağlık Bakanlığı işlemi ile bu işlemin dayanağı olan Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının … tarih ve … sayılı işleminin iptali istemiyle açılan davada.

Danıştay Sekizinci Dairesinin 26/05/2014 tarih ve E:2010/2739, K:2014/4194 sayılı kararı ile dava konusu işlemlerin iptaline karar verildiği ve bu kararın İdari Dava Daireleri Kurulunca onandığı, bunun üzerine Danıştay Onbirinci Dairesinin 07/02/2018 tarih ve E:2015/466 sayılı ara kararı ile Yükeköğretim Kurulu Başkanlığından, dava konusu işlem tarihi olan 14/09/2009 ve sonrasına ilişkin Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu "Tıbbi Laboratuvar" bölümünün,

657 sayılı Kanun kapsamında "Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizletleri Sınıfı"nda görev yapanlar için üst öğrenim olup olmadığının sorulması üzerine verilen cevaptan.

2547 sayılı Kanunun 43/b maddesi uyarınca, Tıbbi Hizmetler ve Teknikler Bölümü bünyesinde yer alan Tıbbi Laboratuvar Önlisans Programı mezunlarının "Sağlık Teknikeri" unvanını kullanmasının uygun görüldüğü, yükseköğretim kurumlarında yer alan önlisans programlarından Sağlık Teknikeri Ünvanı alan önlisans programlarının da ortaöğretim sağlık hizmetleri sınıfı için üstöğrenim sayılmasına karar verildiğinin anlaşıldığı,

belirtilen ara kararı cevabı da dikkate alınmak suretiyle, davacının mezun olduğu önlisans programının, mesleği ile ilgili bir üst öğrenim olduğu sonucuna varıldığından aksi yöndeki görüşle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal haklara yönelik istemin kabulüne, 16/05/2011 tarihinden önce ödenmesi gereken parasal hakların taleple bağlı kalınarak bu tarihten itibaren, 16/05/2011 tarihinden sonra ödenmesi gereken parasal hakların ise, ödenmesi gereken tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı Sağlık Bakanlığı ve Manisa Valiliğinin iddiaları : Davalı idarelerce, üstöğrenim tazminatlarının ödenmesi yönünden Kurumlarının takdir yetkilerinin bulunmadığı, dolayısıyla işlem tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Yükseköğretim Yönetim Kurulu'nun 25/04/2008 tarihli yazısına istinaden işlem tesis edilmesi gerektiğinden, yükseköğrenim görmüş personele ödenecek zam ve tazminatların davacıya ödenmesine imkan bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan idare mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.