Danıştay 12. Daire E.2020/3440 K.2020/3706

Dava konusu istem: ... Su ve Kanalizasyon İdaresi’nde Daire Başkanı olarak görev yapan davacının, 06/05/2010 ve 07/05/2010 tarihlerinde tam gün, 10/05/2010 tarihinde saat 11.00'e kadar görevine gelmediğinden bahisle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/C-(b) maddesi uyarınca "1/8 oranında aylıktan kesme cezası" ile cezalandırılmasına ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare mahkemesince, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 22/03/2018 tarihli ve E:2016/1205, K:2018/1185 sayılı bozma kararına uyularak; soruşturmayı yapan müfettiş tarafından, davacının sunduğu sağlık raporunun Devlet Memurlarının Tedavi Yardımı ve Cenaze Giderleri Yönetmeliği'nin 16. maddesinde belirtilen zorunlu unsurları taşımadığı ileri sürülmüş ise de.

05/05/2010 tarihinde doktor tarafından verilen 5 gün istirahat etmesi gerektiğine ilişkin söz konusu sağlık raporunun, davacının hastalığı nedeniyle anılan günlerde göreve gelmediğini teyit edici nitelikte olduğu, bu durumda 06/05/2010 ve 07/05/2010 tarihlerinde sağlık özrü nedeniyle göreve gelmediği anlaşılan davacının dava konusu disiplin cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının iş yerine bir tam gün ve bir günde yaklaşık yarım gün gelmediğinin tanık ifadeleri, tutanak ve kamera kaydı ile sübut bulduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulüne karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.