Danıştay 12. Daire E.2020/3594 K.2020/4558

2- … 3- … VEKİLLERİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Başkanlığı VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının bozulmasına dair Danıştay Onikinci Dairesinin 22/01/2020 tarih ve E:2018/5349, K:2020/430 sayılı kararının; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacılar tarafından, Ankara … İlçe Emniyet Müdürlüğünde emniyet amiri olarak görev yapmakta iken makam şoförlüğünü yapan polis memuru tarafından ateşli silahla vurularak öldürülen yakınları ...'dan dolayı vazife malullüğü (dul yetim) aylığı bağlanması istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile aylık farklarının olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ….

İdare Mahkemesince; görev sırasında öldürülen davacıların eşi ve babalarının, görevinin gerektirdiği tutum ve davranışı aşarak haksız tahrike yol açması sonucu öldürüldüğüne ilişkin delil bulunmadığı, bu hususun ceza mahkemesi kararında sanık polis memurunun maktulü öldürme sebebi olabilecek aldatma şüphesine yönelik hiçbir delil olmadığı dikkate alınarak sanığa ceza tayin ederken haksız tahrik indirimi uygulanmaması ile de sabit olduğu,

dolayısıyla görevinin sebep ve tesirinden uzaklaşarak neden sonuç ilişkisine göre olayın vazifesiyle ilgi kurulamayacak nitelikte bir sebeple illiyet bağının kesilmiş olduğuna dair somut delillerin bulunmadığı, ölüm olayının vazifeden kaynaklandığının kabulü gerektiği sonucuna ulaşıldığından,

davacıların ölen yakınlarından dolayı vazife malullüğüne ilişkin hükümlerden yararlandırılmaması yolundaki dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, yoksun kalınan aylık farklarının 11/09/2013 tarihinden geriye doğru altmış günlük süre içinde kalan ilk uygulama tarihinden itibaren hesaplanarak her bir aylık ödeme tarihinden itibaren ayrı ayrı işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine, davanın 11/09/2013 tarihinden geriye doğru altmış günlük süre içinde kalan ilk uygulama tarihinden öncesine yönelik parasal hak talebine ilişkin kısmının süreaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: Davalı idarenin temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onikinci Dairesince, temyize konu karar hukuk ve usule aykırı bulunmuş ve kararın bozulmasına karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEP EDENİN İDDİALARI

Davacılar tarafından, murislerinin görevi başında şehit olduğu, ortada hiçbir delil yok iken şuç işleyen kişinin niyetinin esas alınmasının hukuka aykırı olduğu, ceza mahkemesince maddi bir olgunun varlığı veya yokluğu yönünde yapılan tespitin hukuk mahkemelerini bağlayacağı, katil zanlısının kamu görevi nedeniyle kendisine sağlanan avantajı kullanarak ve görevi dolayısıyla kendisine tahsis edilen ateşli silah ile davacıların murisini öldürdüğü ileri sürülerek Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Düzeltilmesi istenen kararın usul ve yasaya uygun olduğu, ileri sürülen nedenlerin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesine uymadığı, bu nedenle istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Onikinci Dairesinin 22/01/2020 tarih ve E:2018/5349, K:2020/430 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Düzeltilmesi talep edilen kararın, hukuka ve usule uygun bulunduğu anlaşıldığından, davacıların karar düzeltme istemlerinin reddi gerektiği görüşü ile aksi yöndeki çoğunluk kararına katılmıyorum.