Danıştay 12. Daire E.2020/3875 K.2022/5604

Dava konusu istem: … Belediye Başkanlığında görev yapmakta iken 29/03/2009 tarihinde yapılan mahalli idareler seçimlerinde aday olmak için istifa eden davacı tarafından, Mahkeme kararı gereğince görevine başlatılması üzerine göreve başlatılma talebinde bulunduğu 16/02/2009 tarihi ile göreve başlatıldığı tarih olan 03/07/2013 tarihleri arasındaki mahrum kalınan parasal ve özlük haklarının tazmini için idareye yaptığı başvurusunun reddi nedeniyle 16/02/2009 tarihi ile 03/07/2013 tarihleri arasında mahrum kaldığı parasal ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İdare Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; kesinleşmiş yargı kararları gereğince davacının 03/07/2013 tarihinde görevine başlatıldığı ve mahrum kaldığı parasal haklarının 11/12/2009 ile 05/04/2012 tarihleri arasındaki süreye isabet eden 44.300,03- TL'sinin 10/02/2015 tarihinde davacıya ödendiği, ancak 05/04/2012 - 03/07/2013 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olarak herhangi bir ödemede bulunulmadığı anlaşıldığından,

bu döneme yönelik parasal haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinden bahisle davanın, 16/02/2009 - 05/04/2012 tarihleri arasındaki mahrum kalınan parasal ve özlük hakların tazmini istemine yönelik olarak karar verilmesine yer olmadığına, 05/04/2012 - 03/07/2013 tarihleri arasında döneme ilişkin talebine yönünden ise kabulüne, bu döneme ilişkin parasal haklarının hak ediş tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: Davalı idarenin temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onikinci Dairesince, temyize konu karar hukuk ve usule uygun bulunmuş ve karar onanmıştır.

KARAR DÜZELTME TALEP EDENİN İDDİALARI

Temyiz aşamasında ileri sürdüğü iddiaların değerlendirilmediği ileri sürülerek Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Onikinci Dairesinin 23/01/2020 tarih ve E:2016/6249, K:2020/496 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Faiz; bir idari işlem nedeniyle hakları ihlal edilen ilgililerin bu işlem nedeniyle uğradıkları parasal kayıplarının veya yoksun kaldıklarını öne sürdükleri mali haklarının gecikerek ödenmesi ya da hiç ödenmemesi durumunda bu gecikmeden doğacak zararı karşılayan bir meblağ olup, bu niteliği itibariyle yasal faiz, asıl alacağa bağlı fer’i bir alacak niteliğindedir.

Bir idari işlem veya eylemden dolayı uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda, uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak; idareye başvuru var ise başvuru tarihinin, idareye başvuru yok ise, davanın açıldığı tarihin esas alınması gerektiği, Danıştay içtihatlarıyla istikrar kazanmıştır.

İdare Mahkemesince; davacının parasal haklarının idareye başvuru tarihi olan 08.07.2013 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte idarece davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken hak ediş tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine" şeklinde hüküm kurulmasında hukuka ve Danıştay içtihatlarına uygunluk bulunmamakta ise de; bu yanlışlık.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan, kararın, hüküm fıkrasındaki 'parasal haklarının hakediş tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte' ibaresinin 'parasal haklarının idareye başvuru tarihi olan 08.07.2013 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte" şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.