Danıştay 12. Daire E.2020/3912 K.2023/308

Dava konusu istem: Üsküdar Belediye Başkanlığında başkan danışmanı olarak görev yapan davacının, 26/05/2014 ve 27/05/2014 tarihlerinde göreve gelmediğinden bahisle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (C) bendinin (b) alt bendi uyarınca 1/8 oranında aylıktan kesme cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 05/04/2017 tarih ve E:2016/9442, K:2017/1231 sayılı bozma kararına uyularak; dosyadaki bilgi ve belgeler ile ifadelerin birlikte değerlendirilmesinden; davacının 26/05/2014 ve 27/05/2014 tarihlerinde göreve gelmediği hususunun sabit olduğu ve söz konusu tarihlerde katıldığı etkinliklerin kurumunun izni ve bilgisi dahilinde olmadığı anlaşıldığından, fiiline uyan disiplin cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Gelmediği iddia edilen günlerde idarenin yoğun baskısı mobingine maruz kaldığı, 26/05/2014 günü Adapazarı ili, Kaynarca ilçesinden gelen bir grup öğrenciyi Belediye Başkanlığının bilgisi dahilinde Üsküdar ilçesinin tarihi ve turistik yerlerini gezdirdiği, 27/05/2014 tarihinde Üsküdar Belediyesi Başkan Danışmanı ve İşletmeler Müdürü sıfatına binaen Kadıköy Kaymakamlığı Neriman İrfan Akça Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğü adına müdür yardımcısından aldığı bir davet sonucu Halk Eğitim Merkezindeki seminere katılarak kursiyerlerle görüştüğü, işlemin usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.