Danıştay 12. Daire E.2020/4047 K.2021/693

Dava konusu istem: Vergi denetmeni olarak görev yapmakta iken emekliye ayrılan davacı tarafından, 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca vergi denetmeni kadro unvanının kaldırılması üzerine, aynı Kanun Hükmünde Kararname ile ihdas edilen vergi müfettişi kadro unvanı için öngörülen ek gösterge ile makam ve görev tazminatından yararlandırılması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği 10/07/2011 tarihinden itibaren yoksun kaldığı parasal tutarın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, daha önce verilen Mahkeme kararının, Danıştay Onikinci Dairesinin 10/10/2019 tarih ve E:2018/5607, K:2019/7406 sayılı kararıyla makam ve görev tazminatına ilişkin kısmının onanmasına, ek gösterge istemine ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmesi üzerine bozma kararına uyularak, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin I/g bendindeki "yeterlik sınavında başarılı olma" koşulunu taşımayan davacının; anılan bentteki ek göstergeden yararlandırılmamasına ilişkin dava konusu işlemin bu kısmında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TARAFLARIN İDDİALARININ ÖZETİ

1-Davacı tarafından, halen bu kadrolarda görev yapan ve unvanı vergi müfettişi olanlar ile aynı unvanı taşıyan ve aynı şartlarda çalışmış olan vergi müfettiş unvanlı emeklilerin de 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'nun Ek 67. maddesi ile verilen yetki çerçevesinde düzenlenen kadro eşitlik cetveli ile vergi müfettişi kadro unvanına eşitlendiği, vergi denetmeni kadro unvanı üzerinden emekli aylığı almakta olanlar ile bu durumda olup iştirakçiliği devam edenlerin, aylıklarının ödenmesine dayanak alınan kanunlar bakımından halen bu görevi yapan vergi müfettişleri konumunda oldukları açık olduğundan vergi müfettişleri için öngörülen ek gösterge rakamından yararlanması gerektiği ileri sürülmüştür.

2- Davalı idare tarafından, Mahkeme tarafından Kurum aleyhine yargılama giderine ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin yasaya aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

TARAFLARIN SAVUNMALARININ ÖZETİ

1- Davacı tarafından savunma verilmemiştir. 2- Davalı idare tarafından istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkün olup, temyize konu Mahkeme kararının davanın reddine ilişkin kısmında 49. maddede belirtilen bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, kararın bu kısımlarına yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Kararın, davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmına gelince:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanacağı hükmüne yer verilmiştir.

Bakılan davada, davaya ilişkin hukuki işlemleri davacının bizzat kendisinin yürüttüğü, buna karşın karar tarihi itibarıyla avukatı olmadığı halde davacı lehine vekâlet ücreti ödenmesine hükmedildiği anlaşılmıştır.

Temyize konu İdare Mahkemesinin hüküm fıkrasındaki, "ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.700,00 TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin çıkartılmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması gerekmektedir.