Danıştay 12. Daire E.2020/4341 K.2022/1439

Dava konusu istem: ... Noteri olarak görev yapan davacının, ... Birliği sitesinde 15/03/2016 olarak gösterilen emeklilik tarihinin 15/03/2018 olarak düzeltilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin 11/07/2014 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; dava konusu olayda, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararı ile davacının 15/03/1953 olan doğum tarihinin 15/03/1951 olarak tashih edildiği, bu tashih sonrasında resmi doğum tarihinin 15/03/1951 (kararda sehven 1953 yazılmıştır) olarak belirlendiği, tashihin 18 yaşından önce yapıldığının anlaşıldığı,

bu durumda, mevzuat uyarınca noter olarak görev yapanların 65 yaşını doldurduklarında yaş haddinden emekliye sevk edilecekleri düzenlemesi karşısında, 15/03/2016 tarihinde 65 yaşını dolduracak olan davacının emeklilik tarihinin 15/03/2016 olarak gösterilmesinde ve bu tarihin 15/03/2018 olarak düzeltilmesine dair başvurunun reddine dair işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Doğum tarihi 15/03/1951 olarak gözükmekte ise de, tescil tarihinin 25/03/1953 olduğu, okula gidebilmek için 21/10/1958 tarihli kararla tashih yapıldığı, 5434 sayılı Kanun'un 105. maddesinin yürürlüğünü sağlayan 5510 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinin Anayasa'ya aykırı olması sebebiyle iptali talebiyle Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan idare mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra ve davacının Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi görülmeyerek, gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.