Danıştay 12. Daire E.2020/5093 K.2021/1048

1- ... 2- ... 3- ... 4- ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Maliye Bakanlığı Gelirler Başkontrolörü olarak görev yapmakta iken emeklilik talebinde bulunmakla birlikte bu isteğinden vazgeçen, vazgeçme iradesi dikkate alınmaksızın 13/11/2001 tarihinde emekliye sevk edilmesine ilişkin işlem yargı kararı ile iptal edildiği halde görevine iade edilmeyip, 09/01/2008 tarihli işlemle, 65 yaşını doldurduğu 26/12/2006 tarihi itibarıyla yaş haddinden emekliye sevkedilmiş sayılarak,

ödenmesi gereken emekli ikramiyesi ile emekli aylığı farklarının, 15/11/2001-15/01/2007 tarihleri arasındaki dönemde yersiz ödenmesi nedeniyle borç çıkartılan 84.781,95 TL emekli aylıklarından mahsup edilen davacı tarafından; idarenin hukuka aykırı olarak emekliye sevketmesi nedeniyle hizmet kusuru işlediğinden bahisle,

yaş haddinden emekliye sevkedildiği tarihte alması gereken 43.425,02 TL emekli ikramiyesi ile 1.632,66 TL aylık farklarının maddi tazminat olarak ödenmesi için yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile duyduğu elem ve ızdıraba karşılık 10.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; davanın reddine ilişkin ... tarih ve E: ... , K: ... sayılı kararının, Danıştay Onbirinci Dairesinin 20/06/2017 tarih ve E:2011/7530, K:2017/5098 sayılı kararı ile, manevi tazminat isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrasının onanması, maddi tazminat istemine ilişkin hüküm fıkrasının ise faiz talebi yönünden bozulması üzerine, bozma kararına uyulmak suretiyle.

"Danıştay Onbirinci Dairesinin 05/11/2015 tarihli ara kararı ile; davalı Maliye Bakanlığından ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığından; davacı adına 01/07/2007 tarihi itibarıyla tahakkuk ettirilen 25.486,01 TL emekli ikramiyesi farkına (23.853,35 TL emekli ikramiyesi ile 01/07/2007 tarihindeki katsayı değişikliği nedeniyle oluşan 1.632,66 TL ikramiye farkı olmak üzere toplam 25.486,01 TL) tahakkuk tarihinden itibaren yasal faiz işletilip işletilmediği sorularak,

ilgili bilgi, belgelerin istenilmesine karar verildiği ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 04/01/2016 tarihli cevabından, davacıya 01/07/2007 tarihi itibarıyla tahakkuk ettirilen 25.486,01 TL emekli ikramiyesi ödemesine yasal faiz ödemesinin yapılmadığı anlaşıldığından;

davacının yaş haddinden emekliye sevk edildiği tarihte alması gerektiğini ileri sürdüğü emekli ikramiyesi ile ikramiye farkına ilişkin olarak faiz ödenmemesinde hukuka uygunluk görülmediği" gerekçesiyle, davanın emekli ikramiyesi ile ikramiye farkına faiz ödenmemesine ilişkin kısım bakımından kabulü ile tahakkuk tarihi olan 01/07/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının, hatalı olarak emekliye sevk edildiği tarih ile emekliye sevk onayının iptaline ilişkin yargı kararının gereğinin yerine getirilerek yaş haddinden emekliye sevk edildiği tarih arasında yersiz ödenmiş olan tutarın adına borç çıkartılması ve yaş haddinden emekliye sevk edildiği tarihte alması gereken emekli ikramiyesinin bu borçtan mahsup edilmesi işleminin hukukun gereği olduğu, Mahkemece ilk kararında ısrar edilmesi gerekirken bozmaya uymak suretiyle faiz yönünden kabul kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, 10/07/2018 tarih ve 30474 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığı yerine Hazine ve Maliye Bakanlığı hasım mevkiine alınmak suretiyle işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.