Danıştay 12. Daire E.2020/5360 K.2021/3402

1- … 2- …3- … 4- …5- …VEKİLLERİ : Av. … 2- (DAVALI) : …Başkanlığı VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca aleyhe olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: 2303 sayılı Yasa uyarınca 1980-1981 tarihleri arasında belediye başkanı olarak görev yapan davacıların murisi tarafından, yargı kararının lehine sonuçlandığından bahisle 01/01/2005 tarihinden dava tarihine kadar ödenmeyen 6.759,49-TL makam tazminatı ve 01/01/2005 tarihinden dava tarihine kadar ödenmeyen 33.797,49-TL görev tazminatı olmak üzere toplam 40.556,98-TL tazminatın, dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ve 01/02/2006 tarihinden dava tarihine kadar işlemiş olan 11.094,46-TL (yapılan kesintiler için 2.040,00-TL, ödenmeyen makam ve görev tazminatları için 9.054,46-TL olmak üzere) tutarında faizin ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesi'nin 30/12/2019 tarih ve E:2019/6517, K:2019/10898 sayılı bozma kararına uyularak, 30/01/2019 tarihinde yapılan ara kararına davalı idarece verilen cevabi yazıdan, davacıya makam tazminatları ile görev tazminatlarının ve 23/07/2012 tarihine kadar görev tazminatı faizlerinin ödendiği ve buna ilişkin belgelerin sunulduğu anlaşıldığından, davacının makam tazminatı, görev tazminatı ve görev tazminatının 23/07/2012 tarihine kadar olan faiz kısmının ödendiği, dolayısıyla bu talepler yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği; davacının, diğer talepleri açısından ise;

makam tazminatına yönelik hiç bir faiz ödemesi yapılmadığı, görev tazminatına 23/07/2012 tarihinden sonra faiz ödenmediği ve yapılan kesintiler üzerinden kesinti faizi ödenmediği anlaşıldığından, davacının bu taleplerinin kabulü gerektiği gerekçesiyle, makam tazminatı ile görev tazminatı ödenmesi ve görev tazminatına faiz ödenmesi istemleri (görev tazminatı faiz isteminin 23/07/2012 tarihine kadar olan kısmı açısından) yönünden karar verilmesine yer olmadığına, makam tazminatı açısından dava tarihinden (14/03/2012) itibaren işleyecek yasal faizin ödenmesi isteminin,

görev tazminatı açısından 23/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizin ödenmesi isteminin ve 01/02/2006 tarihinden dava tarihine (14/03/2012) kadar işlemiş olan yapılan kesintiler ve ödenmeyen makam tazminatı için faiz ödenmesi istemlerinin kabulüne, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.700,00-TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

TARAFLARIN İDDİALARI

1- Davacılar tarafından, İdare Mahkemesince, davalı iderece ödenen asıl alacak tutarı dikkate alınarak davacı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi uyarınca tarifenin üçüncü kısmında belirtilen oranlar dikkate alınarak nisbi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinde hukuki isabet görülmediği, Mahkeme kararının vekâlet ücreti yönünden bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

2- Davalı idare tarafından, 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile diğer kanunlarda, asıl görevleriyle ilişiği kesilmeden, vekâleten veya görevlendirme suretiyle görevlerini yürütenlere de makam veya yüksek hakimlik, temsil veya görev tazminatlarının uygulanacağına dair herhangi bir hükme yer verilmediği, atama suretiyle görevini yapmış olan ilgilinin belediye başkanları için öngörülen gösterge, makam ve görev tazminatından yararlanmasının mümkün olmadığı, Kurumlarının harçtan muaf olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, davalı tarafın yasal dayanağı bulunmayan temyiz taleplerinin reddine karar karar verilmesi gerektiği savunulmakta olup, davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.