Danıştay 12. Daire E.2021/124 K.2021/2903

Dava konusu istem: Bitlis İli, Güroymak İlçesi, ... Köyü Camii İmam-Hatibi olarak görev yapan davacının, Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 5/1-b maddesinde yer alan ortak nitelik şartını kaybettiği gerekçesiyle, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 98/b maddesi uyarınca görevinin sona erdirilmesine ilişkin Diyanet İşleri Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İdare Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının Resmi Belgede Sahtecilik suçundan yargılanıp ceza aldığı ve bu cezanın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına çevrildiği, hakkında açılan disiplin soruşturmasında imam-hatip olarak atanmak için aranan "itikat, ibadet, tavır ve hareketlerinin İslam törelerine uygunluğunun çevresinde bilinir olmak" özel şartını kaybettiğinden bahisle 657 sayılı Kanunun 98/b maddesi uyarınca görevine son verildiği,

kamu görevi ile bağdaşmayacak tutum ve davranışları sergilediği ve disiplin cezası verilmesine sebep olan eylemleri işlediğinin, davacı hakkında yapılan soruşturma sonucu ve dosyaya sunulan belgelerle sübuta ermiş olduğu anlaşıldığından, dava konusu edilen disiplin cezası işleminde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hakkında yapılan ceza yargılamasında hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verildiği ve dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 18/12/2020 tarih ve 2020/62 sayılı "Danıştay Dava Daireleri Arasındaki İş Bölümü Kararı" üzerine Dairemize devredilen dosya incelenerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.