Danıştay 12. Daire E.2021/1439 K.2021/499

İstemin konusu

Davacı tarafından, Bingöl İl Jandarma Komutanlığı emrinde jandarma astsubay olarak görev yapmakta iken, izin tecavüzü ile firar suçlarından aldığı cezalar içtima ettirilerek bir yıl süre ile hapis cezası ile cezalandırılması ve Askeri Ceza Kanunu'nun 35/B-1 maddesi uyarınca rütbesinin takdiren geri alınması yolunda verilen.

Askeri Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, yargılanmanın yenilenmesi suretiyle yeniden incelenmesi istemiyle açılan davada; davanın görev yönünden reddi yolunda verilen. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hâkimi …'nun açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değişik "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sınırlı olarak sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kuralı yer almış; aynı Kanun'un 45. maddesinin altıncı fıkrasında Bölge İdare Mahkemelerinin 46. maddeye göre temyiz yolu açık olmayan kararlarının kesin olduğu,

48. maddesinin altıncı fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği, bu kararlara karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği, yedinci fıkrasında da temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde altıncı fıkrada sözü edilen kararların, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği hükmü düzenlenmiştir.

Her ne kadar temyize konu kararda, temyiz yolunun açık olduğu belirtilmiş ise de; 2577 sayılı Kanun'un yukarıda sözü edilen 46. maddesine göre, bölge idare mahkemelerinin anılan maddede tahdidi olarak sayılan davalar hakkında verdikleri kararların temyiz edilebileceği, bakılan uyuşmazlığın konusunun ise bu kapsamda bulunmadığı anlaşıldığından, temyize konu karar hakkında temyiz isteminde bulunulması ve dosyanın incelenmesi hukuken mümkün değildir.