Danıştay 12. Daire E.2021/1841 K.2023/184

Dava konusu istem: Akyurt Adliyesinde hizmetli olarak görev yapan davacı tarafından hakkında başlatılan soruşturma sonucunda; 657 sayılı kanunun 125. maddesinin birinci fıkrasının (D) bendi uyarınca "kademe ilerlemesinin durdurulması" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara Adli Yargı İlk Derece Mahkemesi Adalet Komisyonu Başkanlığının … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince; dosyadaki bilgi belgelerin ve tanık ifadelerinin incelenmesinden; görev sırasında amirlerine karşı saygısızlık etmek fiilinin ve kasıtlı olarak görevle ilgili resmi belge araç ve gereçleri korumamak fiililinin sübuta erdiği sonucuna varıldığından, davacının daha önceki eyleminin niteliği de dikkate alınmak suretiyle tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle "kademe ilerlemesinin durdurulması" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu, herhangi bir saygısızlık kastının bulunmadığı, olayın tamamen ayağının rahatsızlığı nedeni ile tepsinin kayarak düşmesi sonucu meydana geldiği belirtilerek, İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İdare Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.