Danıştay 12. Daire E.2021/1845 K.2021/4321

Dava konusu istem: Artvin İli, …. Köyü, … Mahalle Camii İmam-Hatibi olarak görev yapan davacının, Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 5/1-b maddesinde belirtilen ortak nitelik şartını kaybettiğinden bahisle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 98/b maddesi uyarınca görevine son verilmesine ilişkin 18/06/2013 tarih ve 4312 sayılı Diyanet İşleri Başkanlığı işleminin iptali ile özlük haklarının iadesine ve maddi zararlarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İdare Mahkemesi kararının özeti: ….

İdare Mahkemesinin ….. tarih ve E:…., K:…. sayılı kararıyla; davacının, kendisine ait cep telefonundan …. adlı evli bayanın kullandığı cep telefonuna İslam ahlakı ve törelerine uygun olmayan gayri ahlaki içerikli mesajlar gönderdiği, her ne kadar davacı tarafından söz konusu mesajların kendisi tarafından çekilmediği, mesajların telefonunu camiye ait şadırvana bıraktığı zamanlarda kendisini çekemeyenler tarafından gönderildiği iddia edilmekte ise de, bu husus hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi, bu hususa ilişkin herhangi bir somut verinin bulunmadığı görüldüğünden davacının bu savına itibar edilmediği;

ara kararı uyarınca gönderilen bilgi ve belgeler ile soruşturma raporu eki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, davacı hakkında öne sürülen iddiaların sübuta erdiği, bu durumun çevresi tarafından bilinir hale geldiği ve davacının Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 5/1-b maddesinde belirtilen özel şartı kaybettiği anlaşıldığından, davacının görevi ile ilişiğinin kesilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu, söz konusu mesajların kendisi tarafından çekilmediği, mesajların, telefonunu camiye ait şadırvana bıraktığı zamanlarda kendisini çekemeyenler tarafından gönderildiği, müfettiş tarafından düzenlenen rapordaki tanıklardan bazılarının ifadelerini geri çektiği, davalı idare tarafından düzenlenen ilk raporda yeterli delil elde edilememesine rağmen ikinci bir rapor düzenlendiği ve yeterli araştırma yapılmadığı; kendisinin, mesaj gönderildiği iddia edilen tarihte ilçe merkezinde bulunduğu ve telefonunu yanına almadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ….

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan idare mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 18/12/2020 tarih ve 2020/62 sayılı "Danıştay Dava Daireleri Arasındaki İş Bölümü Kararı" üzerine Danıştay Beşinci Dairesince devredilen dosyada, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.