Danıştay 12. Daire E.2021/1913 K.2021/1839

Dava Konusu İstem

Davacının, Antalya ... Ceza İnfaz Kurumu'nda İnfaz ve Koruma Başmemuru olarak görev yaptığı dönemde, "Amirine, mahiyetindekilere, iş arkadaşları veya iş sahiplerine hakarette bulunmak veya bunları tehdit etmek" suçunu işlediğinden bahisle, 657 sayılı Kanun'un 125. maddesinin birinci fıkrasının (D) bendinin (l) alt bendi uyarınca "bir yıl süre ile kademe ilerlemesinin durdurulması cezası" ile cezalandırılmasına ilişkin 15/01/2009 tarih ve 2009/2 sayılı Elmalı Adli Yargı İlk Derece Mahkemesi Adalet Komisyonu Başkanlığı işleminin iptali istenilmiştir.

... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla, davanın reddine hükmedilmiş, anılan karar, karar düzeltme aşamasında Danıştay Onaltıncı Dairesi'nin (Kapatılan) 08/06/2016 tarih ve E:2015/10906, K:2016/4753 sayılı kararıyla; "disiplin soruşturmasının tarafı durumunda olması nedeniyle tarafsızlığı tartışmalı olan ceza infaz kurum müdürünce görevlendirilen muhakkik tarafından yapılan disiplin soruşturmasının tarafsız ve objektif yürütülmüş bir soruşturma olarak kabul edilmesi mümkün olmadığından, usulune uygun olmayan soruşturma neticesinde verilen dava konusu disiplin cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuş ise de, İdare Mahkemesince bozma kararına uyulmayarak ilk kararda ısrar edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı temyize konu ısrar kararıyla.

Adalet Bakanlığı Disiplin Yönetmeliği'ne göre soruşturma amiri cezaevi müdürü olduğundan bu kişinin soruşturmacı tayin etmesinin mevzuata uygun olduğu, soruşturmayı yapan cezaevi müdürü olmadığından ve disiplin kuruluna katılımı da olmadığından, soruşturmanın ve disiplin cezasının tarafsızlığını ve objektifliğini etkilemeyeceği; dosyadaki bilgi belgelerin incelenmesinden de; davacının, amiri konumundaki kurum müdürüne, ceza verildiği takdirde infaz koruma baş memuru ile birlikte kendisini taciz ettiklerini söyleyeceğini beyan ederek tehdit ettiği, olayla ilgili olarak...

Sulh Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E. ..., K: ... sayılı kararı ile basit tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararı verildiği ve verilen bu kararın dava konusu işlemi sakatlar nitelikte olmadığı, bu durumda dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 06/02/2019 tarih ve E:2017/340, K:2018/458 sayılı kararıyla; disiplin amiri konumundaki cezaevi müdürünce muhakkik görevlendirilmesinin, mevzuatın verdiği yetkinin kullanımından ibaret olduğu, aynı zamanda cezaevi müdürünün disiplin cezasına konu eylemin mağduru olmasının, muhakkik görevlendirme yetkisinin kullanımına engel bir durum olmadığı ve bu durumun tek başına disiplin soruşturmasının tarafsız ve objektif bir şekilde yürütülmediği sonucunu doğurmayacağı belirtilerek, Mahkeme kararının ısrara yönelik kısmı usul ve hukuka uygun olup onanmasına, uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmek üzere incelenmesi için dosyanın Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; soruşturma dosyasındaki ifadelerin birbirinin benzeri, öğretilmiş ve ezberletilmiş olduğu, davacının bir kadın olarak amirine söylediği iddia edilen sözleri kendisine yakıştırmasının ve söylemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından; temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 18/12/2020 tarih ve 2020/62 sayılı "Danıştay Dava Daireleri Arasındaki İş Bölümü Kararı" üzerine Danıştay Beşinci Dairesince gönderilen dosya incelenerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.