Danıştay 12. Daire E.2021/4002 K.2024/2603

Dava konusu istem: Kırşehir Belediye Başkanlığında 5393 sayılı Belediye Kanunu'na istinaden sözleşmeli veteriner hekim olarak görev yapan davacının, sözleşmesinin yenilenmemesine dair ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...

K:...sayılı kararıyla; davalı idarece, davacının veteriner hekimlik göreviyle ilgili birimlerde çalıştırılmadığı ve belediyede 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na tabi 1 adet veteriner hekim ile hizmetlerin yürütüldüğü iddia edilmiş ise de, kadrolu veteriner hekimin 2004 yılı içerisinde göreve başladığı, davacının ise bu tarihten sonra 2014 yılında ihtiyaç sebebiyle sözleşmeli personel olarak istihdam edildiği ve en son 01/01/2019 tarihinde kendisiyle tekrar sözleşme imzalandığının görülmesine karşın, davacının biten sözleşmesinin yenilenmemesine "sözleşmeli veteriner hekim pozisyonuna ihtiyaç kalmamasının" gerekçe gösterildiği,

davacının hizmetine duyulan ihtiyacın ne şekilde sona erdiğinin davalı idarece somut bilgi ve belgelerle ortaya konulamadığı, davacının Veteriner İşleri Müdürlüğü ile Park ve Bahçeler Müdürlüğü Evcil Hayvan Parkında görevlendirilmesinin davacının sözleşmesinin feshini gerektirmediği gibi bu birimlerin veterinerlik iş ve işlemleri ile ilgili olduğu, diğer taraftan, davacının sözleşmede belirtilen işlerde çalıştırılmasının da idarenin sorumluluğunda bulunduğu,

öte yandan, personel kadro cetveli incelendiğinde, idarede bulunan 3 adet veteriner hekim kadrosunun 1'isinin dolu, diğer 2'sinin ise boş olmasına karşın, ihtiyaç duyulmadığı belirtilen boş kadroların iptal edilmediği gibi davacının görev yaptığı süre içerisinde verilen görevleri yerine getirmediği ya da görevinde başarısız olduğu yönünde bir tespitin de bulunmadığı,

bu durumda, sözleşmeli veteriner hekim pozisyonuna ihtiyaç kalmadığından bahisle davacının sözleşmesinin yenilenmemesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının davanın açıldığı 14/01/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının sözleşmesinin belirli süreli olduğu ve bir yıllık süre sonra sona erdiğinden sözleşmenin de sona erdiği, dolayısıyla herhangi bir fesih durumunun söz konusu olmadığı, idarenin sözleşmenin yenilenip yenilenmemesi konusunda takdir hakkı bulunduğu, takdir hakkını ortadan kaldıracak şekilde yargı kararı verilemeyeceği, davacının 2014-2019 yılları arasında çalışmasının bulunduğu, uzun yıllara yayılmamış olan bu çalışmalar nedeniyle haklı beklenti ortaya çıkmayacağı, davacının, hizmetine ihtiyaç kalmadığı, davacı yerine yeni personel de alınmadığı, davacının, uzmanlık alanı dışındaki görevlerde çalıştırıldığı,

davacının, daha evvel Park ve Bahçeler Müdürlüğünde görev yaptığı, işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ:...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.