KÜNYE
Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2021/477 E., 2024/2775 K.·T.C. Danıştay Onikinci Daire
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2024
- Esas No
- 2021/477
- Karar No
- 2024/2775
- Temyiz eden (davalı)
- ... Bakanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Davacı
- ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
582 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Manisa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz koruma memuru olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 94. maddesi uyarınca memuriyetten çekilmiş sayılmasına ilişkin ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...
K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen hastalık raporunun "hastalık iznine" dönüştürülmemesi nedeniyle, "mezuniyetsiz veya mazeretsiz" olarak göreve gitmediği şeklinde değerlendirme yapılmasının hukuken olanaklı olmadığı ve bir kamu personelinin usul ve fenne aykırı olarak hastalık raporu kullandığının, uyuşmazlıkta olduğu gibi istirahat süresi dolduktan sonra tespit edilmesi halinde ise ilgili kamu personeli,
kanunen yetkili hekim tarafından düzenlenen hastalık raporunu o tarih itibariyle usul ve fenne uygun olmadığını bilmeden geçerli kabul ederek ve bu raporda lüzumu gösterilen süre kadar istirahatli olduğu düşüncesiyle görevine gitmediğinden, davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 94. maddesi uyarınca müstafi sayılmasına ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacının raporu usulsüz olduğundan hastalık iznine çevrilemediği, derhal göreve dönmesi gerektiği yönünde bildirimde bulunulduğu, buna rağmen davacının ertesi gün görevine başlamadığı, gelmediği her günün ayrı ayrı tutanak ile tespit edildiği, kesintisiz olarak 12 gün göreve gelmediği, Manisa Adli Yargı İlk Derece Mahkemesi Adalet Komisyonu Başkanlığınca davacının almış olduğu raporun usul ve fenne uygun olmadığı konusunda Manisa İl Sağlık Müdürlüğüne yazı yazıldığı, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Hafsa Sultan Hastanesince düzenlenen 17/01/2018 tarihli heyet raporunda söz konusu raporun usul ve fenne uygun olmadığı yönünde karar verildiği,
ilgili Yönetmelikte usule aykırı rapor alınması halinde izlenecek yöntemin belirlendiği, kamu görevlileri adına düzenlenen sağlık raporlarının mevzuatta tespit edilen usul ve esaslara uyulmaksızın alındığının tespiti halinde raporlu geçirilen sürelerin yıllık izinden mahsubu ve ücret istirdadını mümkün kılan yasal bir dayanak bulunmadığı belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 18/12/2020 tarih ve 2020/62 sayılı "Danıştay Dava Daireleri Arasındaki İş Bölümü Kararı" üzerine Danıştay Beşinci Dairesince Dairemize devredilen dosya, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 12. Daire, E. 2021/477, K. 2024/2775, 30 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama