KÜNYE
Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2021/5038 E., 2024/2779 K.·T.C. Danıştay Onikinci Daire
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2024
- Esas No
- 2021/5038
- Karar No
- 2024/2779
- Temyiz eden (davalı)
- ... Bakanlığı
- Vekili
- Hukuk Müşaviri ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
787 kelime·4 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Çanakkale ili, Lapseki İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünde teknisyen olarak görev yapan davacının; Ordu ili, Gürgentepe İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünde görev yaptığı dönemde, usulsüz veri girişleri yaparak 46 çiftçiye haksız destekleme ödemesi yapılmasına sebebiyet verdiği ve bu işlemler karşılığında kendisinin de kazanç sağladığından bahisle, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (D) bendinin (c) alt bendi ve aynı maddenin ikinci fıkrasında yer alan tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Tarım ve Orman Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin...tarih ve E:...
K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlık konusu olayda, davacının Ordu ili, Gürgentepe İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünde görev yaptığı dönemde çiftçi kayıt sistemindeki bazı dosyalarda aynı parseller üzerinden mükerrer girişlerin yapıldığı, bu mükerrer girişler sebebiyle kişilere usulsüz destekleme ödemesinin yapıldığına ilişkin olarak davacı hakkında soruşturma başlatılarak tespit edilen hususların rapora bağlandığı,
söz konusu soruşturma kapsamında elde edilen bulgu ve ifade tutanaklarından, davacı tarafından çifti kayıt sistemindeki 46 dosyada mükerrer giriş sonucunda kişilere usulsüz destekleme ödemesinin yapılarak 507.497,24-TL Hazine zararına sebebiyet verildiğinin tespit edildiği, söz konusu Hazine zararı konusunda hukuki bir ihtilafın bulunmadığı, çifti kayıt sistemindeki 46 dosyada mükerrer (hatalı) giriş yapıldığı davacı tarafından da kabul edilmekle birlikte, söz konusu veri girişi sebebiyle menfaat temin ettiğine ilişkin iddianın ise reddedildiği;
davalı idarece, davacının söz konusu menfaat teminine ilişkin eylemini her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delillerle ortaya koyamadığı, ayrıca dava konusu işlemin esası olan disiplin soruşturması raporunda da 2014, 2015 ve 2016 üretim sezonlarına ilişkin usulsüz veri girişleri yapılarak davacının kazanç sağladığı hususunda, kesin bir kanaat belirtilmeksizin, davacı eyleminin varlığı hakkında kuvvetli şüphe olduğunu belirtilerek disiplin cezasının teklif edildiği,
dolayısıyla söz konusu hatalı veri girişi sebebiyle davacının kazanç sağladığına ilişkin davacı eyleminin her türlü şüpheden uzak bir şekilde sübuta ermediğinin görüldüğü; öte yandan, davacının söz konusu fiili 125. maddesinin birinci fıkrasının (D) bendinin (c) alt bendi kapsamında değerlendirilerek, dava konusu işlemin tesis edildiği; davacının tekerrüre esas alınan diğer eylemlerinin ise aynı bendin (b) ve (f) alt bentleri kapsamında bulunduğu; bir başka anlatımla, dava konusu işleme esas alınan eylem ile tekerrür hükmüne esas alınan diğer eylemlerin ayrı fiiller olduğu;
bununla birlikte, tekerrür hükmüne esas alınan ve 03/09/2008 tarihinde verilen kademe ilerlemesinin durdurulması cezası ile dava konusu işlem arasında 10 yılı aşkın bir zaman geçtiği ve tekerrür hükmünün bu yönüyle uygulanmasının mümkün olmadığı, davacıya verilen ilk kademe ilerlemesinin durdurulması cezası sicilden silinmese bile tekerrür hükmünün uygulanması için 657 sayılı Kanun'da belirtilen sürenin geçmesinin yeterli olduğu, dolayısıyla davacı hakkında, Manisa İl Disiplin Kurulunun ...tarih ve ... sayılı kararı ile verilen kademe ilerlemesinin durdurulması cezasının tekerrüre esas alınması mümkün olmadığından,
dava konusu işlemde bu yönüyle de hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Özlük dosyasından silinme süresi içinde eylemin tekerrürü halinde, bir üst cezanın uygulanacağı, tekerrür hükümlerinin uygulanması için cezaların özlük dosyasından silinmesinin önemli olmadığı ve silinme süresi içinde cezanın verilme zorunluluğunun bulunmadığı, 10 yıllık süre dolmadan eylemin gerçekleştiği, dava konusu işlemin usule, mevzuata ve hukuka uygun olduğu belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ :...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 12. Daire, E. 2021/5038, K. 2024/2779, 30 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama