Danıştay 12. Daire E.2021/5786 K.2022/149

Dava konusu istem: Davacı Sendika tarafından, davalı idarede 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye ekli (II) sayılı Cetvel'e tabi olarak görev yapan sözleşmeli statüdeki personelin, taşıdıkları mali sorumluluğun karşılığı olarak diğer kamu kuruluşlarında görev yapan emsali personele ödenen mali sorumluluk tazminatından yararlandırılması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile söz konusu tazminat tutarının, veznedar ve gişe memuru ilgili personele, göreve başladıkları tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince. Mahkemelerinin davanın ehliyet yönünden reddine ilişkin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, Danıştay Onikinci Dairesinin 26/02/2019 tarih ve E:2018/4983, K:2019/1308 sayılı kararıyla.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3. maddesi uyarınca dilekçenin reddi kararı verilmek suretiyle, dava konusu istemin açıklığa kavuşturulması gerekçesiyle bozulması üzerine, ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla bozma kararına uyularak, verilen dilekçe ret kararı üzerine yenilenen davada, temyize konu kararla; ilgili mevzuat uyarınca, davalı idarede 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye tabi olarak görev yapan personele, anılan Kanun Hükmünde Kararname'de belirtilen ödemeler dışında herhangi bir ödeme yapılmasına imkan olmadığı,

ayrıca davacı Sendikanın talep ettiği mali sorumluluk tazminatına dair herhangi bir düzenleme de bulunmadığı dikkate alındığında, bu doğrultuda tesis edilen dava konusu işlemin hukuka aykırılık teşkil etmediği, öte yandan, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname içeriğinde, sözleşmeli personele, anılan Kanun Hükmünde Kararname'de belirtilen ödemeler dışında herhangi bir ödeme yapılamayacağı açıkça düzenlendiğinden,

söz konusu Kanun Hükmünde Kararname'de belirtilen hükümlerin dışında hüküm bulunmayan hallerde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun uygulanması gerektiği yönündeki davacı iddiasının da kabulüne olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mali sorumluluk tazminatının, muhtemel kasa açıklarını karşılamak amacıyla verilen bir ücret olduğu, gişe ve veznelerde çalışan personelin, yaptıkları işin daha fazla risk unsuru barındırdığı, bu nedenle, mali konularda çalışan personele söz konusu tazminatın ödenmesinin yasal bir zorunluluk olduğu, veznedar olarak görev yapan kişilerin kasada açık çıkması durumunda sorumlu tutulmalarının, hakkaniyete aykırılık teşkil ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname eki (II) sayılı Cetvel'e dahil pozisyonlarda sözleşmeli olarak çalışan personelin sözleşme temel ücretlerinin, Yönetim Kurulunca üç ayrı düzeyden belirlendiği, Yönetim Kurulunun 22/08/2008 tarihli kararıyla sözleşme ücretlerinin belirlenmesine ilişkin esaslarda, anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin (II) sayılı Cetveli'ne tabi pozisyonlarda çalışan personel için uygulanan temel ücretin (I). düzey olduğu, iş gerekleri ve çalışma şartları itibarıyla farklılık arz eden görevler için temel ücretin (II). veya (III). düzeyden tespit edildiği,

2006/10344 sayılı Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca, 2014 yılında Mali Sorumluluk ve Kasa İşlemleri Yönergesi'nin eki Mali Sorumlu Personel Listesinde yer alan kadrolu personele mali sorumluluk tazminatı ödenmesinin Yönetim Kurulunca uygun görüldüğü, ancak sözleşmeli olarak çalışan personele bu tazminatın ödenemeyeceğinin düzenlendiği, ilgili toplu sözleşme hükümleri uyarınca gişe memurlarına ilave ücret ödemesi yapıldığı belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.