Danıştay 12. Daire E.2021/6456 K.2024/2320

Dava konusu istem: Karabük İli, Safranbolu Belediye Başkanlığında 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi kapsamında sözleşmeli çözümleyici olarak görev yapan davacının, sözleşmesinin yenilenmemesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

23/09/2020 tarihli ara kararı ile davalı idare bünyesinde çözümleyici olarak çalışan personel bulunup bulunmadığı, belirtilen kadroda görev yapmak üzere yeni bir sözleşme yapılıp yapılmadığının ve çözümleyici kadrosundaki kadro sayısı ile fiilen görev yapan ve ihtiyaç duyulan personel sayılarının sorulduğu, cevap dilekçesinde; idare bünyesinde çözümleyici kadrosunun olmadığı ve çözümleyici olarak çalışan personelin de bulunmadığı, davacının sözleşmesinin yenilenmemesi işleminden sonra yerine kimsenin alınmadığı, çözümleyicinin yapacağı işlerin mevcut bilgisayar mühendisi tarafından yapıldığı,

davacının mühendis ya da programcı olmadığı ve ilk sözleşme tarihinden itibaren Mali Hizmetler Müdürlüğü ve Fen İşleri Müdürlüğünden görev yaptığının görüldüğü, dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile davalı idarenin savunma dilekçesinde belirtilen hususlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, idare tarafından istihdam edilmek üzere sözleşme yapılan çözümleyici kadrosunda davacının hizmetine ihtiyaç, kalmadığı anlaşıldığından, davacının sözleşmesinin yenilenmemesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesince; davacının hizmetine duyulan ihtiyacın ne şekilde sona erdiğinin davalı idarece somut bilgi ve belgelerle ortaya konulamadığı, davacının çözümleyici kadrosu yerine Mali Hizmetler Müdürlüğü ve Fen İşleri Müdürlüğünde görevlendirilmesinin tek başına sözleşmesinin feshini gerektirmediği, diğer taraftan, davacının sözleşmede belirtilen işlerde çalıştırılmasının idarenin sorumluluğunda olduğu,

ihtiyaç bulunmadığı belirtilen çözümleyici kadrosunun işlem tarihinden sonra iptal edildiği ve davacının görev yaptığı süre içerisinde verilen görevleri yerine getirmediği yada görevinde başarısız olduğu yönünde bir tespitin de bulunmadığı, 2014 yılından itibaren yaklaşık 6 yıldır davalı idare bünyesinde sözleşmeli olarak çalışan davacıda geleceğe yönelik haklı beklenti oluştuğu, tüm bu hususlar göz önüne alındığında, davacının sözleşmesinin yenilenmemesine ilişkin işlemde hukuki isabet görülmediği;

öte yandan, hukuka aykırı görülen işlem nedeniyle davacının maddi hak kayıplarının davacıya ödenmesi Anayasa'nın 125. maddesi hükmü gereği olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının hakediş tarihlerinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bölge İdare Mahkemesinin yerindelik denetimi yaptığı, davacının sözleşmesinin uzatılmamasının keyfi ve nedensiz olmadığı, Belediye yönetiminin yaptığı yapılanma, mevcut bilgisayar mühendisi, hizmet alımı gibi hususların değerlendirilerek, kadrosuna ihtiyaç kalmayan davacıyla sözleşme yenilenmediği belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Görevini 657 sayılı Kanun ve ilgili mevzuatta belirtilen kariyer ve liyakat ilkelerine uygun bir şekilde yürüttüğü, idarenin işlem gerekçesi hususunda somut bilgi ve belge sunamadığı, 2009 yılından beri ihtiyaca istinaden davalı idarede çalışan bir personelin haklı beklentisinin açık olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyize konu kararın, "davacının yoksun kaldığı tüm parasal haklarının hakediş tarihlerinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" ilişkin kısmı incelendiğinde.

Davacının işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklara uygulanacak "yasal faizin başlangıç tarihi"nin, dava açma tarihi olan 24/01/2020 tarihi esas alınarak, bu tarihten itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte idarece davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken; söz konusu parasal hakların, "hakediş tarihlerinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulmasında hukuka ve Danıştay içtihatlarına uygunluk bulunmamakta ise de;

bu yanlışlık, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan, Bölge İdare Mahkemesi kararının, "Dava konusu işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal hakların, dava açma tarihi olan 24/01/2020 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.