Danıştay 12. Daire E.2021/6613 K.2022/2071

2- (Davalı) … Başkanlığı VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca aleyhe olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Vergi denetmeni olarak görev yapmakta iken emekli olan davacı tarafından, 646 sayılı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığının Kurulması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname uyarınca 1. dereceli vergi müfettişlerine tanınan 3600 ek gösterge, 2000 makam tazminatı ve 8000 görev tazminatı emsal alınarak emekli maaşının yeniden hesaplanarak ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının 646 sayılı KHK'nın yürürlüğe girdiği 10/07/2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince, Mahkeme kararının "dava konusu işlemin ek göstergeye ilişkin kısmının iptaline" ilişkin kısmının Danıştay Onikinci Dairesinin 27/09/2019 tarih ve E:2018/5654, K:2019/6892 sayılı kararı ile bozulması üzerine, bozma kararına uyularak. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na ekli (I) sayılı Cetvelin "I.

Genel İdare Hizmetleri Sınıfı" bölümünün (g) bendinde, en az üç yıllık yükseköğrenim mezunu olan ve yeterlik sınavı sonunda vergi müfettişliğine atananların (3600) ek göstergeden yararlanmalarının öngörüldüğü; diğer taraftan, 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'yle, 178 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 12. maddesinde yapılan değişiklikle de, vergi müfettişi kadrolarına atanmış sayılanlardan halen bu kadrolarda bulunanların, 657 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin “I- Genel İdare Hizmetleri Sınıfı” bölümünün (g) bendinde öngörülen ek göstergelerden,

anılan bentte belirtilen şartlar aranmaksızın yararlanacağı öngörülmek suretiyle, 15/11/2011 tarihinden sonra halen bu kadrolarda bulunanlar yönünden istisnai bir düzenleme yapıldığı; bu düzenlemenin 15/11/2011 tarihinden önce emekliye ayrılanları kapsamadığı açık olup, bu tarihten önce emekliye ayrılanların, 28/02/2012 tarihli (XXXI) sayılı Eşitlik Cetvelinin 34. sırası ile yapılan eşitlik işlemi uyarınca, 657 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin “I-Genel İdare Hizmetleri Sınıfı” bölümünün (g) bendinde yer alan şartları taşımaları gerektiği hususunda kuşku bulunmadığı;

bu durumda, 657 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin "I. Genel İdare Hizmetleri Sınıfı" bölümünün (g) bendindeki "yeterlik sınavında başarılı olma" koşulunu taşımayan davacının; anılan bentteki ek göstergeden yararlandırılmamasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TARAFLARIN İDDİALARI

Davacı tarafından; dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından; esasa ilişkin olarak dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, diğer taraftan, Mahkeme kararında davanın reddine karar verildiği halde, yargılama giderlerinin yarısı olan 326,78-TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verildiği; ayrıca Sosyal Güvenlik Kurumunun her türlü harçtan muaf olmasına rağmen aleyhine yargılama giderine hükmedilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davalı idarenin Mahkeme kararının yargılama giderlerine ilişkin kısmı yönünden ve davanın esası bakımından davacının temyiz isteminin reddi ile davacının vekalet ücretine yönelik itirazları kabul edilerek Mahkeme kararının kısmen düzeltilerek onanmasına, davalı idarenin Mahkeme kararının esasına ilişkin kısmı yönünden temyiz isteminin kısmen incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, davacı tarafından kararın esasına yönelik ileri sürülen temyiz sebepleri ile davalı idare tarafından "Mahkeme kararının yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasına" yönelik ileri sürülen temyiz nedenleri, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin, Mahkeme kararının esasına ilişkin temyiz isteminin incelenmesi:

Usul hükümleri uyarınca, dava açmakta olduğu gibi kanun yoluna başvurmada da, hukuki yarar bulunması; bir başka ifadeyle, kanun yoluna başvuranın, kararın bozulmasında korunmaya değer bir menfaatinin bulunması gerekir.

Dosyanın incelenmesinden; İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla, Danıştay Onikinci Dairesinin bozma kararına uyularak; "ek gösterge yönünden" davanın reddine karar verildiği ve taraflarca anılan kararın temyizen incelenerek bozulmasının talep edildiği; söz konusu kararın esasa (ek gösterge yönünden davanın reddine) ilişkin kısmında davalı idare aleyhine hüküm bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, temyize konu Mahkeme kararının "ek gösterge yönünden davanın reddine" ilişkin kısmının bozulmasında davalı idarenin korunması gereken hukuki bir yararının bulunmadığı dikkate alındığında, davalı idarenin bu kısım yönünden temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.

Kararın, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 2.040,00-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine ilişkin kısmının incelenmesi:

İdare Mahkemesince davanın kısmen süre aşımı nedeniyle reddi, dava konusu işlemin ek göstergeye ilişkin kısmının iptali, parasal hakların kısmen kabulü yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda, 750,00-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verildiği, belirtilen kararın, davacı tarafından temyiz yoluna başvurulmamakla davacı bakımından kesinleştiği, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Danıştay Onikinci Dairesince verilen 27/09/2019 tarih ve E:2018/5654, K:2019/6892 sayılı kararla;

kararın "13/11/2011 tarihini izleyen ilk uygulama tarihinden itibaren makam ve görev tazminatı yönünden yoksun kalınan parasal hakların başvuru tarihinden (12/01/2012) itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesine" ilişkin kısmının onanmasına, "dava konusu işlemin ek göstergeye ilişkin kısmının iptaline" dair kısmının bozulmasına karar verildiği.

İdare Mahkemesince anılan bozma kararına uyulmak suretiyle verilen temyiz istemine konu kararda, davanın ek göstergeye ilişkin kısmının reddine, 2.040,00-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, İdare Mahkemesince davanın süre aşımı nedeniyle kısmen reddi yolunda verilen ilk kararda davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedildiği, bu kararın davacı tarafından temyiz edilmemesi üzerine anılan kararın redde ilişkin hükmünün bir kısmının onanarak kesinleştiği dikkate alındığında, bozmaya uyulmak suretiyle verilen kararda ikinci kez davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinde hukuki isabet bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlık kapsamında olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 2.040,00-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine," ibaresinin, "davalı idare lehine daha önce vekâlet ücretine hükmedildiğinden, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına," şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.