Danıştay 12. Daire E.2021/8231 K.2022/5378

Dava konusu istem: Vergi denetmeni olarak görev yapmakta iken 01/12/2009 tarihinde emekli olan davacı tarafından, 646 sayılı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığının Kurulması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname uyarınca 1. dereceli vergi müfettişlerine tanınan 3600 ek gösterge, 2000 makam tazminatı ve 8000 görev tazminatı emsal alınarak emekli maaşının yeniden hesaplanarak ödenmesi istemiyle 21/07/2011 tarihinde yapılan başvurunun reddine dair işlemin iptali ile 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği 10/07/2011 tarihinden itibaren yoksun kaldığı parasal tutarın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince.

Danıştay 12. Dairesinin 23/10/2019 tarih ve E:2018/5079, K:2019/8008 sayılı bozma kararına uyularak; makam ve görev tazminatı ödemesi 1. dereceye atanmış vergi müfettişlerine tanınmış olup, 2. derece kadro üzerinden emekli olan davacının kadro derecesinin 1. dereceye yükseltilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davalarda Danıştay 12. Dairenin bozma kararlarına uyularak verilen- 08.09.2021 tarih ve E:2021/1572-K:2021/1428 sayılı ve aynı tarihli E:2021/1576-K:2021/1429 sayılı kararları ile davanın reddine karar verildiği,

davacının 1. Dereceli kadrodan emekli olmadığı ve makam ve görev tazminatı ödenmesi için gerekli şartları taşımadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : .. .DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanacağı hükmüne yer verilmiştir.

Bakılan davada, daha önce Mahkemenin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davalı idare lehine ...-TL vekâlet ücretine hükmedilmiş olması nedeniyle, yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesine olanak bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Temyize konu İdare Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasındaki, " ... TL temyiz yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine" ibaresinin " ... TL temyiz yargılama giderinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine" şeklinde düzeltilerek onanması gerekmektedir.