Danıştay 12. Daire E.2021/828 K.2021/1721

Dava konusu istem: Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu Genel Müdürlüğü'nde “sözleşmeli program haber personeli” olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun geçici 41. maddesinin uygulanmasına yönelik olarak "yapım ve yayın görevlisi" olarak atanmasına ilişkin işleme karşı atamasının prodüktör veya muhabir olarak yapılması ile eksik ödenen özlük haklarının ödenmesine ilişkin olarak 25/10/2013 tarihinde yaptığı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile atamadan önceki aylık ve özlük hakları korunmak suretiyle belirlenecek kadro karşılığı ücret ile halen “yapım ve yayın görevlisi” kadrosunda aldığı ücret arasındaki farkın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

6495 sayılı Kanunla 657 sayılı Kanuna eklenen geçici 41. maddeyle, TRT Kurumunda görev yapan sözleşmeli personelden, bulunduğu pozisyon unvanıyla aynı unvanlı memur kadrosu olmaması halinde Kurumda halen var olan kadro unvanlarıyla sınırlı olmak kaydıyla memur kadrolarına atanma konusunda Genel Müdürlüğe verilen yetki kapsamında davalı idarece düzenlenen 02/08/2013 tarih ve 2013/33 sayılı Duyuru'nun 5. maddesinin (a), (b) ve (c) bentlerinin, Danıştay Beşinci Dairesinin 11/04/2014 tarih ve E:2013/8624 sayılı kararıyla.

“Kurumda bulunduğu pozisyonun karşılığı olmayan sözleşmeli personelin hangi unvandaki kadrolu memurluğa geçirileceği ölçütünün, sözleşmeli personelin bulundukları pozisyon unvanlarına göre belirlenmesi gerekirken, bunun dışında sözleşmeli statüde iki yıl süre ile fiilen yürütülen görev olup olmaması ve sözleşmeli brüt ücretin 4.000 TL'nin üzerinde bulunup bulunmaması gibi ölçütlerin getirilmesinde kariyer ve liyakat ilkeleri ile hukuka uyarlık bulunmadığı” gerekçeleriyle açıkça hukuka aykırı bulunarak,

yürütülmesinin durdurulduğu göz önüne alındığında, davacının yapım ve yayın görevlisi olarak atanmasına ilişkin işlemin de hukuki dayanaktan yoksun kaldığı, bu itibarla davacının fiilen yürüttüğü görevler dikkate alınmaksızın tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı,

öte yandan, yapım ve yayın görevlisi olarak atanmasına ilişkin işlemin iptali yolundaki kararın uygulanmasının davacının sözleşmeli statüde fiilen yürüttüğü görevler dikkate alınarak yeniden belirlenecek bir kadroya atanmasını gerektirdiğinden ve hukuka aykırı bulunan işlem nedeniyle tazmini gereken zararın yeniden belirlenecek kadro karşılığı ödenecek ücret ile yapım ve yayın görevlisi kadrosunda aldığı ücret arasındaki fark üzerinden hesaplanması gerekeceğinden, bu aşamada tazminat isteminin kabulünün mümkün bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline, tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: Tarafların temyiz başvurusu üzerine Danıştay İkinci Dairesinin 04/03/2019 tarih ve E:2016/7768, K:2019/970 sayılı kararıyla; temyize konu karar hukuk ve usule aykırı bulunmuş ve Danıştay Beşinci Dairesi'nin 11/04/2014 tarih ve E:2013/8624 sayılı yürütmeyi durdurma kararında yer verilen ''..Kurumda bulunduğu pozisyon karşılığı olmayan sözleşmeli personelin hangi unvandaki kadrolu memurluğa geçirileceği ölçütünün, sözleşmeli personelin bulundukları pozisyon unvanlarına göre belirlenmesi gerektiği'' hükmü uyarınca, davacının sözleşmeli statüdeki pozisyonu olan ''sözleşmeli program - haber personeli'' kadrosuna,

davalı kurumda yer alan en yakın kadronun ''yapım ve yayın görevlisi'' olması nedeniyle, davacının ''yapım ve yayın görevlisi'' olarak atanmasına ilişkin işlemde ve muhabir kadrosuna atanma talebini içerir başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı, diğer yandan, temyize konu Mahkeme kararının dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğunun yukarıda saptanmış olması karşısında, davacının işlemin iptaline dayalı olarak parasal hak istemine yönelik temyiz isteminin bu aşamada incelenmesine hukuken olanak bulunmadığı gerekçeleriyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEP EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek Danıştay İkinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Düzeltilmesi istenen kararın usul ve yasaya uygun olduğu, ileri sürülen nedenlerin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesine uymadığı, bu nedenle istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kabul edilerek İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay İkinci Dairesinin 04/03/2019 tarih ve E:2016/7768, K:2019/970 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.