Danıştay 12. Daire E.2022/165 K.2022/2562

Dava konusu istem: ... İli, ...

İlçe Adliyesinde zabıt katibi olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) ve (h) alt bentleri uyarınca "Devlet memurluğundan çıkarma cezası" ile cezalandırılmasına ilişkin Adalet Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulu'nun 03/03/2010 tarihli ve 71 sayılı kararının iptali istemiyle açılan davada, Danıştay Onikinci Dairesinin 31/10/2012 tarih ve E:2011/782, K:2012/7206 sayılı bozma kararına uyan...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E..., K:... sayılı davanın reddi yolundaki kararın yargılamanın yenilenmesi suretiyle kaldırılması ve dava konusu devlet memurluğundan çıkarma cezasının iptali ile yoksun kaldığı özlük ve parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 01/02/2021 tarih ve E:2021/634, K:2021/288 sayılı bozma kararı ile davacı tarafından yapılan bireysel başvurusu sonucu verilen Anayasa Mahkemesinin 02/07/2020 tarih ve 2016/13566 başvuru numaralı ihlal kararının birlikte değerlendirilmesi sonucunda, 2577 sayılı İdari Yargılama Kanunu'nun 53. maddesinin ikinci fıkrası ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 50. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, yargılamanın yenilenmesi istemi kabul edilerek yapılan yargılama sonucunda;

davalı idarece, davacının hakkında gizlilik kararı verilmiş ve henüz soruşturma aşamasında olan dosyanın fotokopisini gizlice çektirerek avukata verdiğinin sabit olduğundan bahisle dava konusu disiplin cezası verilmiş ise de; davacının disiplin cezasına konu eylemi nedeniyle "gizliliğin ihlali" suçundan dolayı yargılanması neticesinde verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:....

K:...sayılı kararının incelendiğinde; olayın tek görgü tanığı olan kişinin ifadesinde, gizlilik kararı olan soruşturma dosyasıyla ilgili olarak kırtasiye dükkanına fotokopi çektirmek için gelen kişinin, duruşmada huzurda bulunan sanıklardan hiçbirisinin olmadığını beyan ettiği ve davacının "gizliliğin ihlali" suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı kanıtlar elde edilmediğinden beraatine karar verildiği dikkate alındığında; disiplin cezasına konu eylemin davacı tarafından gerçekleştirildiğinin her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut bilgi ve belgelerle ispatlanamadığı sonuç ve kanaatine varıldığından,

sübut bulmayan eylem nedeniyle davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) ve (h) alt bentleri uyarınca devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Adalet Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun 03/03/2010 tarih ve 71 sayılı kararında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, davacının dava konusu işlem nedeniyle statü dışında geçirdiği sürede yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının ödenmesi isteminin kabulüne, parasal haklarının dava açma tarihi olan 16/04/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine,

özlük haklarının iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ceza yargılaması sonucunda beraat kararı verilmiş olmasının disiplin cezası verilmesine engel teşkil etmediği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.