Danıştay 12. Daire E.2022/2143 K.2022/3732

Dava konusu istem:Vergi denetmeni olarak görev yapmakta iken emekliye ayrılan davacının, 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca vergi denetmeni kadro unvanının kaldırılması üzerine, aynı Kanun Hükmünde Kararname ile ihdas edilen vergi müfettişi kadro unvanı için öngörülen ek gösterge ile makam ve görev tazminatından yararlandırılması talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile 646 sayılı KHK'nın yürürlüğe girdiği 10/07/2011 tarihinden itibaren yoksun kaldığı parasal hakların gecikme faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K: … sayılı kararıyla. Mahkeme kararının, makam ve görev tazminatı yönünden davanın reddine ilişkin kısmının kesinleşmesi, ek gösterge yönünden iptal-kısmen kabule ilişkin kısmının Danıştay Onikinci Dairesinin 10/10/2019 tarih ve E:2018/5697, K:2019/7332 sayılı kararı ile bozulması üzerine, bozma kararına uyularak.

666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 178 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 12. maddesinin 8. fıkrasına eklenen cümleyle, vergi müfettişi kadrolarına atanmış sayılanlardan halen bu kadrolarda bulunanların, 657 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin “I- Genel İdare Hizmetleri Sınıfı” bölümünün (g) bendinde öngörülen ek göstergelerden, anılan bentte belirtilen şartlar aranmaksızın yararlanacağı öngörülmek suretiyle, 15/11/2011 tarihinden sonra halen bu kadrolarda bulunanlar yönünden istisnai bir düzenleme yapıldığı;

bu düzenlemenin, yürürlüğe girdiği 15/11/2011 tarihinden önce emekliye ayrılanları kapsamadığı açık olup, bu tarihten önce emekliye ayrılanların, (XXXI) sayılı Eşitlik Cetvelinin 34. sırası ile yapılan eşitlik işlemi uyarınca, 657 sayılı Kanun'a ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin “I- Genel İdare Hizmetleri Sınıfı”bölümünün (g) bendinde yer alan şartları taşımaları gerektiği hususunda kuşku bulunmadığı;

bu durumda, 657 sayılı Kanuna ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin 1/g bendindeki "yeterlik sınavında başarılı olma" koşulunu taşımayan davacının, anılan bentteki ek göstergeden yararlandırılmamasına ilişkin dava konusu işlemin bu kısmında hukuka aykırılık görülmediği; nitekim, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 23/01/2017 tarih ve E:2016/3467, K:2017/182 sayılı kararının da bu yönde olduğu gerekçesiyle, ek gösterge yönünden davanın reddine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.700,00-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: Davacının temyiz başvurusu üzerine, Danıştay Onikinci Dairesince, temyize konu karar hukuk ve usule uygun bulunmuş ve kararın onanmasına karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEP EDENİN İDDİALARI

646 sayılı KHK ile çalışanlara yönelik düzenlemeler yapıldığı, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 10/07/2011 tarihinden önce emekli olan vergi denetmenleri kadrolarının vergi müfettişi olarak değiştirildiği, ancak özlük hakları yönünden bir işlem yapılmadığı, yeterlik sınavına girme şartı aranmaması gerektiği, Anayasa'nın eşitlik ilkesi gereğince aynı derecede bulunan emeklilerin eşit tutarda emekli maaşı alması gerektiği ileri sürülerek, Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın vekalet ücretine ilişkin kısmının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Onikinci Dairesinin 18/03/2021 tarih ve E:2021/2156, K:2021/1482 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Kararın, davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmına gelince:

2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanacağı hükme bağlanmıştır.

... İdare Mahkemesinin, makam ve görev tazminatı isteminin reddi yönünden Danıştay Onbirinci Dairesince onanarak kesinleşmiş olan 17/12/2013 tarih ve E:2013/1378, K:2013/1884 sayılı kararında, davalı idare lehine 660,00-TL vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan, davanın diğer kısmı olan ek gösterge isteminin reddi yolunda verilmiş olan temyize konu kararda, davalı idare lehine ikinci kez vekalet ücretine hükmedilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.

Ancak bu husus, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan, temyize konu kararın hüküm fıkrasında yer alan "A.A.Ü.T. uyarınca takdir olunan 1.700,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine" yolundaki ibarenin "davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine" şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.