Danıştay 12. Daire E.2022/486 K.2022/2500

Dava konusu istem: ... İl Müftülüğünde imam hatip olarak görev yapmakta iken, hakkında kısıtlılık kararı verilmesi sonrasında, vasisinin emekliye ayrılmasına yönelik talebine istinaden 15/01/2017 tarihinde emekliye sevk edilen davacı tarafından; kısıtlılık kararının kaldırılması üzerine, emeklilik işleminin iptali ve kamu görevine iade edilmesine yönelik 06/04/2018 tarihinde davalı idarelere yapılan başvuruların reddine ilişkin işlemlerin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; davacının. Sulh Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla kısıtlandığı ve oğlunun vasi olarak atandığı, vasisinin yaptığı emeklilik başvurusu sonrasında 15/01/2017 tarihinde emekliye sevk edildiği; daha sonra.

Sulh Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ek kararıyla davacı hakkında verilen kısıtlılık kararının kaldırıldığı; bunun üzerine, emeklilik işleminin kendi istemi dışında olduğundan bahisle, davacı tarafından kamu görevine iade edilmesi ve emeklilik işleminin iptali istemiyle davalı idarelere başvuruda bulunulduğu.

5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu uyarınca kamu görevlilerinin belli şartları taşımaları ve kendi istemleriyle emeklilik talebinde bulunabileceklerinin açık olduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 463. ve 465. maddelerinde, vesayet altına alınanlar adına vasilerinin belirli işlemleri yapmalarına izin verildiği; bununla birlikte, emeklilik işleminin, vesayet makamı olan Sulh Hukuk Mahkemesi ve denetim makamı olan Asliye Hukuk Mahkemesinin onayına tabi olduğu;

bu kapsamda davacının vasisi tarafından 16/11/2016 tarihinde Niksar İlçe Müftülüğüne emeklilik dilekçesi verilmesi üzerine davacı hakkında emeklilik işlemleri başlatılmış ise de,.

Sulh Hukuk Mahkemesine emeklilik konusunda bir izin başvurusu yapılmadığı anlaşıldığından, kısıtlılık kararının kaldırılması sonucu hakkında yeni bir hukuki durum oluşan davacının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 10. maddesi kapsamında yaptığı emeklilik işleminin iptali ve kamu görevine iade edilmesine yönelik başvurusunun reddine ilişkin işlemlerde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince; istinaf başvurularına konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idareler tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sağlık raporları dikkate alınarak davacıya vasi atandığı, vasinin başvurusu üzerine de davacının emekliye sevk edildiği, emeklilik işlemleri sırasında vasi kararının hukuken geçerli olduğu, vasi tarafından emeklilik talebinde bulunulmasının yasal olarak mümkün bulunduğu, dava konusu işlemin mevzuat ve hukuka uygun olarak tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

4721 sayılı Kanun'un 462. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca, vesayet altındaki kişinin bir sanat veya meslekle uğraşmasının vesayet makamının (sulh hukuk mahkemesinin) iznine tabi olduğu; usulde paralellik ilkesi çerçevesinde, vesayet altındaki kişinin belirli bir gelir elde ettiği meslekten ayrılmasının (istifa, emeklilik gibi) da vesayet makamının izniyle mümkün olabileceği; buna göre, vasi tarafından verilen dilekçe üzerine, vesayet makamından izin alınmaksızın, davacının emekliye sevk edilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.