Danıştay 12. Daire E.2022/599 K.2022/404

Dava konusu istem: 2004 yılında girdiği KPSS sonuçlarına göre 2006 yılında Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ile PTT Genel Müdürlüğünün kadro ve sözleşmeli pozisyonları için yaptığı tercihlere yerleştirilmemesine ilişkin işlemin,.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile iptali üzerine, yeniden yapılan değerlendirme sonucunda Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından ziraat mühendisi olarak Şırnak ili Silopi ilçesine atanan, Danıştay Onikinci Dairesinin 12/10/2010 tarih ve E:2008/4172, K:2010/4904 sayılı kararı ile anılan mahkeme kararının bozulması üzerine 14/03/2011 tarihinde görevine son verilen ve karar düzeltme aşamasında Danıştay Onikinci Dairesince verilen 22/11/2012 tarih ve E:2011/2663, K:2012/9298 sayılı karar üzerine 15/05/2013 tarihinde yeniden görevine başlatılan davacının,

görevine son verildiği 14/03/2011 tarihi ile görevine başlatıldığı 15/05/2013 tarihleri arasında yoksun kaldığı parasal hakları karşılığında 10.000,00- TL maddi tazminat ödenmesine karar verilmesi istemiyle dava açılmış, nihai karar verilmeden önce talep edilen maddi tazminat tutarı 55.000,00- TL artırılarak 65.000,00- TL'nin yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla. Danıştay Onikinci Dairesinin 19/02/2015 tarih ve E:2014/6564, K:2015/512 sayılı kararı ile temyize konu mahkeme kararının kabule ilişkin kısmının onandığı, ancak davacının maddi tazminat talebinin 55.000.-TL'lik kısmına yasal faiz işletilmesi konusundaki istemi hakkında hüküm kurulmaması nedeniyle bozulması üzerine, bozulan kısım yönünden bozma kararına uyularak.

Mahkemelerince, davanın kabulüne ve talep edilen 65.000.- TL' nin davalı idareler tarafından davacıya ödenmesine karar verildiği, dava dilekçesinde 10.000.-TL maddi tazminat ödenmesine karar verilmesini isteyen ve nihai karar verilmeden önce sunduğu dilekçesi ile harcını ödemek suretiyle maddi tazminat talebini 55.000.-TL artıran davacının, dava dilekçesinde talep ettiği 10.000.-TL için yasal faiz ödenmesine karar verilmesini istememiş olmasına karşın, daha sonra talep ettiği 55.000.-TL'nin yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini istediğinin anlaşıldığı,

bu durumda, davacının maddi tazminat talebinin 55.000.-TL'lik kısmına ıslah (maddi tazminat miktarını artırdığı) tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerektiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davacının maddi tazminat talebinin 55.000.-TL'lik kısmına davalı idarece ıslah (maddi tazminat miktarını artırdığı) tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: Davalı idarelerin temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onikinci Dairesince, temyize konu karar hukuk ve usule uygun bulunmuş ve kararın onanmasına karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEP EDENİN İDDİALARI

Dava konusu olayda, Bakanlığa atfedilecek herhangi bir kusur olmadığı, sorumluluklarının bulunmadığı, husumetin yalnızca ÖSYM Başkanlığına yöneltilmesi gerektiği, kaldı ki ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasının hukuksal dayanağı olmadığı ileri sürülerek, Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL tazminatın ödenmesini talep etmiş, dava devam ederken ıslah dilekçesiyle dava değerini 55.000,00 TL artırarak toplam 65.000,00 TL'nin ödenmesine karar verilmesini, dava konusu alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını istemiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 16. maddesinin 4. bendinde düzenlenen ıslah müessesesi ile sadece tazminat miktarının artırımına yönelik talepte bulunulabileceğinden, miktar artırımı dışındaki tüm talepler hakkında dava dilekçesindeki taleple bağlılık ilkesi geçerlidir. Ne var ki somut olayda davacı, dava dilekçesinde talep etmediği faizi, dava görülmekte iken bir ıslah dilekçesi ile talep etmiştir.

Usulüne uygun biçimde açılmış bir dava bulunmadığından, ıslah dilekçesi ile yapılan isteğin, iddianın genişletilmesi olduğu kuşkusuzdur. Açıklanan nedenle İdarenin karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemizin onama kararının kaldırılarak Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Onikinci Dairesinin 12/03/2020 tarih ve E:2019/681, K:2020/2054 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa, kararın düzeltilerek onanacağı hükme bağlanmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 16. maddesinin 4. fıkrasına, 30/04/2013 tarih ve 28633 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun ile “Ancak, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktar, süre veya diğer usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar, harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabilir ve miktarın artırılmasına ilişkin dilekçe otuz gün içinde cevap verilmek üzere karşı tarafa tebliğ edilir.” cümlesi eklenmiştir.

Tam yargı davalarında, dava dilekçesindeki miktarın artırımına olanak tanıyan bu düzenleme uyarınca, davanın kabul edilmesi halinde artırılan tazminat miktarı yönünden faize, idarenin temerrüde düştüğü tarih olan miktar artırımına ilişkin dilekçenin idareye tebliğ edildiği tarihten itibaren hükmedilmelidir.

Uyuşmazlık konusu olayda, davacı tarafından, 09/09/2013 tarihinde Mahkeme kaydına giren dilekçe ile, dava dilekçesinde 10.000,00 TL olarak talep edilen tazminat miktarının 2577 sayılı Kanun'un 16/4. maddesi uyarınca arttırılması yoluna gidilerek, 65.000,00 TL' ye yükseltildiği, Mahkemece ıslah yoluyla arttırılan 55.000.-TL için ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi yolunda hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Oysa ki davacının miktar artırımına ilişkin dilekçesi davalı idarelere 18/09/2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Dolayısıyla artırılan tazminat miktarı bakımından, 18/09/2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği açıktır.

Bu durumda; Mahkeme kararının, hüküm fıkrasında yer alan ve yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan yanlışlık ve eksiklik kapsamında kalan, "davacının maddi tazminat talebinin 55.000.-TL'lik kısmına ıslah (maddi tazminat miktarını artırdığı) tarihinden itibaren yasal faizi işletilmesi gerektiği" ibaresinin, "davacının maddi tazminat talebinin 55.000.-TL'lik kısmına ıslah dilekçesinin davalı idarelere tebliğ edildiği 18/09/2013 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerektiği" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.