Danıştay 12. Daire E.2022/748 K.2022/3863

Dava konusu istem: Davalı idarede taşeron işçi olarak çalışan davacının, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 23. maddesi uyarınca sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin … tarih ve E… sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla.

375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 23. maddesinde; sürekli işçi kadrolarında istihdam edilmek üzere yapılacak başvurular için bu fıkranın yürürlüğe girdiği 24/12/2017 tarihinden itibaren on gün içinde başvuru hakkının kullanılması gerektiği ve kadroya geçirilmesine ilişkin sürecin doksan gün içinde idarelerce sonuçlandırılacağının düzenlendiği, bu durumda; anılan Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra davacı tarafından 03/01/2018 tarihinde başvuruda bulunulduğu, ancak yapılan değerlendirme neticesinde Tespit Komisyonunca başvurunun reddedildiği,

davacı tarafından başvurunun reddine ilişkin işleme 22/02/2018 tarihinde itiraz edildiği, anılan itirazın Tespit Komisyonunca reddedildiği, İstanbul İl Sağlık Müdürlüğünün … gün ve E… sayılı işlemiyle yaklaşık maliyetin en az %70'lik kısmının asgari işçilik maliyeti ile varsa ayni yemek ve yol giderleri dahil işçilik giderlerinden oluşması şartlarını taşımadığından bahisle itirazın reddedildiğinin 05/03/2018 tarihinde davacıya usulüne uygun olarak bizzat tebliğ edildiği,

bu işleme karşı süresinde hak talebinde bulunmadığı anlaşılan davacının, bu süreç kesinleştikten sonra yapmış olduğu ikinci başvurusunun değerlendirilmesi mümkün olmadığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; temyiz talebinde bulunulan kararın kesin nitelikte olduğu, temyizi kabil kararlar arasında bulunmadığı gerekçesiyle, 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.