Danıştay 12. Daire E.2023/1671 K.2023/3433

Dava konusu istem: Davacının eşinin emekli aylığı almakta iken yeniden göreve başlaması nedeniyle aylıklarının kesilerek yersiz tahsil edilen 15/01/1998 - 30/04/2007 tarihleri arası aylık ve ek ödeme tutarının borç çıkarıldığından bahisle, bakiye borcun 28/09/2010 tarihinde eşinin vefatı üzerine dul aylıklarından kesilmesine ilişkin işlemin iptali ile kesilen tutarın iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 20/10/2021 tarih ve E:2018/5975, K:2021/5249 sayılı bozma kararına uyularak; dava konusu uyuşmazlıkta, davacının eşinin, emekli aylığı almakta iken 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'da belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarında 06/01/1998 tarihi itibarıyla tekrar çalışmaya başlaması üzerine 15/01/1998 - 30/04/2007 tarihleri arasında çıkarılan borç tutarının, 5437 sayılı 2006 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu kapsamında değerlendirilmesinin gerektiği anlaşılmakta olup, davalı idare tarafından,

emekli aylığı almakta iken yeniden çalışmaya başlanılması hakkında, müteveffanın çalıştığı kurum tarafından gönderilen 15/01/1998 yılı şahıs emeklilik kesenekleri icmal bordrosunda davacının eşinin adının geçmesi nedeniyle, zamanında Sandığa bildirim yapıldığı ileri sürülmüş ise de, bu durumun ilgili Kanun metninde amaçlanan şekilde bir bildirim olarak kabul edilemeyeceğinin açık olduğu,

dolayısıyla Emekli Sandığına zamanında bildirim yapılmadığı dikkate alındığında, 5437 sayılı Kanun'un "Tahsil edilmeyecek alacaklar" başlıklı 31. maddesi ile getirilen, 01/01/2005 tarihinden önceki dönem için borç çıkarılmayacağı, aynı dönem için çıkarılmış borçların tahsil edilmeyeceği ve bu durumda olanlardan 01/01/2005 tarihinden sonra tahsil edilmiş olan tutarın, bir yıl içinde talepleri halinde ilgililere faizsiz olarak iade edileceği kuralı uyarınca, 01/01/2005 tarihinden önce çıkarılan borcun anılan Kanun kapsamında bulunduğunun kabulünün gerektiği, öte yandan, ara kararına istinaden sunulan bilgi ve belgelere göre,

54.059,41-TL'lik borç çıkarma işleminin 15/01/1998 - 01/01/2005 arasına isabet eden tutarının 31.282,15-TL olduğu, davacının eşinden vefat tarihine kadar 25.762,98-TL kesinti yapıldığı, dolayısıyla davacının emekli ve dul aylıklarından 15/01/1998 - 01/01/2005 arasına isabet eden ve kesinti yapılamayacak bakiye borç tutarının 5.519,17-TL(31.282,15-TL-25.762,98-TL) olduğu,

buna karşın 01/08/2013 - 08/07/2015 tarihleri arasında davacının emekli aylıklarından 9.776,54-TL ve dul aylıklarından da 14.979,88-TL olmak üzere toplamda 24.756,42-TL kesintinin yapıldığı anlaşılmakla, dava konusu işlemin 15/01/1998 - 01/01/2005 tarihleri arasına isabet eden 5.519,17-TL'lik bakiye borcun 28/09/2010 tarihinde eşinin vefatı üzerine davacının dul aylıklarından kesilmesine ilişkin kısmının iptaline, davacıdan yapılan 5.519,17-TL'lik kesintinin herhangi bir yasal faiz istemi bulunmadığından faiz işletilmeksizin davacıya ödenmesine,

dava konusu işlemin 01/01/2005 - 30/04/2007 arası döneme isabet eden bakiye borcun 28/09/2010 tarihinde eşinin vefatı üzerine davacının dul aylıklarından kesilmesine ilişkin kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TARAFLARIN İDDİALARININ ÖZETİ

Davacı tarafından, eşinin vefatından sonra maaşından kesilen tutar yönünden davanın reddinin usul ve yasaya aykırı olduğu, ayrıca bu kısım yönünden davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırılık taşıdığı, Sosyal Sigortalar Kurumundan emekli olanların, çalışmaya devam etmesi durumunda emekli aylığı almasına engel bir durum bulunmazken, Emekli Sandığından emekli olanlar yönünden farklı uygulama yapılmasının, yasaya aykırı olduğu belirtilerek, kararın aleyhlerine olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

Davalı idare tarafından; bozma kararı doğrultusunda hüküm tesis edilmediğinden, usul ve yasaya aykırılık teşkil eden kararın, aleyhlerine olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMASININ ÖZETİ

Davacı tarafından savunma verilmemiş olup, davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, taraflarca ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.