Danıştay 12. Daire E.2023/2204 K.2024/592

Dava konusu istem: Kara Kuvvetleri Komutanlığında astsubay olarak görev yapmakta iken 05/09/1995 tarihinde Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişiği kesilen davacının, hakkındaki ilişik kesme işleminin usule aykırı ve yok hükmünde olduğundan bahisle davalı idareye yapmış olduğu 11/11/2020 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararla; uyuşmazlıkta, davacının Kara Kuvvetleri Komutanlığında astsubay olarak görev yapmakta iken 05/03/1994 - 23/10/1996 tarihleri arasında firarda olduğundan bahisle Milli Savunma Bakanlığının 05/09/1995 tarihli onayına istinaden firar başlangıcı olan 05/03/1994 tarihi itibarıyla Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişiğinin kesildiği,

davacı tarafından, 08/06/2020 tarihinde davalı idareye sunduğu dilekçeye, Milli Savunma Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğünce ... tarih ve ... sayılı yazıyla verilen cevap içeriğinde belirtilen Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişik kesme işleminin yok hükmünde sayılarak iptal edilmesi ve bu işlem nedeniyle oluştuğu ileri sürülen zararlarının karşılanması istemiyle davalı idareye 11/11/2020 tarihinde yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle 23/02/2021 tarihinde bakılan dava açılmış ise de, dava dilekçesi ve ekindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden;

davacı tarafından 05/09/1995 tarihinde Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişiğinin kesilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle daha evvel açılmış bir dava bulunmadığı, ayrıca ilişik kesme işleminin tesisinden sonra da söz konusu işleme ilişkin olarak, davalı idarenin hukuka ve usule uygun olarak tesis ettiğini beyan ve iddia ettiği işlem ile davacı hakkında uygulanan işlemin aynı işlem olmadığı yönünde yeni bilgi, belge ve deliller elde edildiğinden bahisle 2013-2020 yılları arasında davalı idareye birçok kez başvuruda bulunulduğu,

ancak davacının bu başvurularına yönelik olarak davalı idarece tesis edilen işlemlere karşı da açılmış bir davasının bulunmadığı, başka bir anlatımla davacının dava konusu ettiği ilişik kesme işleminin hukuka aykırı olduğuna ilişkin iddiası kapsamında, işlemin tesis edildiği 05/09/1995 tarihinden sonra dava açılmadığı gibi, daha sonraki süreçte de işlemin tesisine ilişkin olarak davalı idareye yapmış olduğu başvurular üzerine davalı idarece tesis edilen ret/zımni ret işlemlerine karşı da dava açılmadığı,

devam eden süreçte davacının aynı iddialar kapsamında ilişik kesme işleminin yok hükmünde sayılması gerektiğinden bahisle 11/11/2020 tarihinde davalı idareye yaptığı başvurunun da dava açma süresini canlandırması mümkün olmadığından, davanın esasını inceleme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 2. İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hakkındaki firari olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığı, raporlu ve istirahatli olduğu, uyuşmazlığın çözümünde yetkili ve görevli yargı yerinin belirsiz olduğu, hakkında tesis edilen işlemin yok hükmünde olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.