Danıştay 12. Daire E.2023/262 K.2023/1500

Dava konusu istem: Vergi denetmeni olarak görev yapmakta iken emekliye ayrılan davacı tarafından; 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca vergi denetmeni kadro unvanının kaldırılması üzerine, aynı Kanun Hükmünde Kararname ile ihdas edilen vergi müfettişi kadro unvanı için öngörülen ek gösterge ile makam ve görev tazminatlarından yararlandırılması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği 10/07/2011 tarihinden itibaren yoksun kalınan parasal hakların gecikme faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince. Mahkemenin … tarih E…. K…. sayılı kararının, Danıştay Onikinci Dairesinin 07/06/2021 tarih ve E.2020/4564, K.2021/3530 sayılı kararıyla bozulması üzerine, anılan bozma kararına uyulmak suretiyle. Mahkemenin ilk olarak … esasına kayden görülen dava dosyasında … tarih ve E:.

K:… sayılı kararıyla, davanın 01/03/2012 tarihinden sonraki döneme ait makam/görev tazminatına yönelik kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına; davanın ek göstergeye yönelik kısmı ile makam ve görev tazminatının idareye başvuru tarihi olan 03/08/2011 tarihinden önceki döneme ilişkin kısmının reddine.

03/08/2011 tarihi ile makam ve görev tazminatının uygulanmaya başlandığı 01/03/2012 tarihleri arasında yoksun kalınan makam ve görev tazminatı tutarının yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verildiği; karara karşı davanın taraflarınca yapılan temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onbirinci Dairesinin 02/02/2015 tarih ve E:2013/3960 ve K:2015/106 sayılı kararı ile taraflar temyiz istemlerinin kabulü ile Mahkemenin kararının makam ve görev tazminatı ödemesinin başlangıç tarihine ilişkin hüküm fıkrası ile ek göstergeye ilişkin davanın reddine yönelik hüküm fıkrasının bozulmasına karar verildiği.

Danıştay Onbirinci Dairesinin bozma kararına karşı davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığınca karar düzeltme kanun yoluna başvurulduğu, Danıştay Onikinci Dairesinin 27/09/2019 tarih ve E:2018/5675, K:2019/6880 sayılı kararıyla.

Mahkemenin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının "ek gösterge yönünden davanın reddine" ve "başvuru tarihinden (03/08/2011) önceki döneme ait makam ve görev tazminatları yönünden davanın reddine" ilişkin kısımlarının onanmasına, Mahkeme kararının "03/08/2011-01/03/2012 dönemine ilişkin makam ve görev tazminatının yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ilişkin kısmının bozulmasına ve bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,

bunun üzerine Mahkemenin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla daha önce 2012/87 esasına kayden görülen dava dosyasında, dava konusu işlemin ek gösterge yönünden davanın reddine yönelik olarak verilen kısmın Danıştay Onikinci Dairesince onanmasına rağmen bu kısım yönünden hüküm kurulmaması gerekirken Mahkemenin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla ek göstergeye ilişkin kısım yönünden dava konusu işlemin iptali yönünde hüküm kurulduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin ek göstergeye ilişkin kısmı yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kurum aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.