Danıştay 12. Daire E.2023/3596 K.2023/5751

Dava konusu istem: Kars ili, Sarıkamış İlçe Özel İdare Müdürü olarak görev yapmakta iken 12/02/2011 tarihi itibarıyla 65 yaşını aştığı halde 12/01/2012 tarihine kadar çalışmaya devam eden davacı tarafından; 12/02/2011-12/01/2012 döneminde fazladan aylık ödenmek suretiyle oluştuğu ileri sürülen 31.412,40-TL kamu zararının en kısa zamanda kuruma ödenmesi, aksi takdirde icra işlemi yapılacağının bildirilmesine ilişkin 30/01/2012 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince, daha önce verilen davanın reddine ilişkin ısrar kararının Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 10/03/2022 tarih ve E:2021/793, K:2022/822 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak; uyuşmazlıkta, davacının 65 yaşını ikmal ettiği 12/02/2011 tarihinde idare tarafından re'sen emekliye sevk edilmesi gerekirken, aylık ödenmek suretiyle 12/01/2012 tarihine kadar çalıştırıldığı, bu durumun fark edilmesi üzerine 12/01/2012 tarihinde re'sen emekliye sevk edilerek kendisine ödenen 31.412,40-TL kamu zararı olarak değerlendirilmek suretiyle en kısa zamanda kuruma ödenmesi,

aksi takdirde icra işlemi yapılacağı hususunda dava konusu işlemin tesis edildiği; bu durumda 65 yaşını ikmal eden bir kamu görevlisinin ilgili mevzuat gereği emeklilik konusunda bir talebi bulunmasa bile idare tarafından re'sen emekli edilmesi gerektiği, buna rağmen çalışmaya devam eden kamu görevlisinin bu hususta bir hata veya hilesinden söz edilemeyeceği; öte yandan, davacının da ilgili mevzuata aykırı olsa bile 12/01/2012 tarihine kadar idare tarafından çalıştırılmaya devam edildiği,

dolayısıyla davacının 65 yaşını ikmal ettiği 12/01/2011 tarihi ila re'sen emekliye sevk edildiği 12/01/2012 tarihine kadar fiilen görevde bulunduğu ve hizmete devam ettiği, bu hizmetin karşılığında kendisine aylık ödenmemesinin, Anayasa'nın 18. maddesindeki angarya yasağının ihlali mahiyetinde olacağı sonucuna ulaşıldığından, davacının fiilen çalıştığı anılan dönem için ödenen aylıkların kamu zararı oluşturduğundan bahisle iadesinin istenilmesine ilişkin işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından; 12/02/2011-12/01/2012 dönemine ilişkin olarak kendisinden istenen 31.412,40-TL'yi davalı idare hesabına 02/05/2012 tarihinde yatırdığı; söz konusu tutarın yasal faiz veya enflasyon farkıyla kendisine geri ödenmesi gerektiği, temyize konu İdare Mahkemesi kararında bu hususta bir açıklamaya yer verilmediği belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin mevzuata ve hukuka uygun olduğu belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Davacı tarafından temyiz dilekçesinde, 31.412,40-TL'yi davalı idare hesabına 02/05/2012 tarihinde yatırdığından bahisle, söz konusu tutarın yasal faiz veya enflasyon farkıyla kendisine geri ödenmesine karar verilmesi istenilmiş ise de; bakılan davanın sadece iptal davası olarak açıldığı, söz konusu talebin işbu davanın konusu olmadığı; davalı idare tarafından anılan tutarın yasal faiz veya enflasyon farkıyla birlikte ödenmemesi halinde, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 12. maddesi kapsamında ayrı bir dava açılabileceği açık olduğundan, tarafların temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 50. maddesinin dördüncü fıkrasında, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükmüne yer verilmiştir. Temyizen incelenen kararda, İdare Mahkemesince bozma kararında belirtilen esaslara uyulduğu anlaşılmış olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.