Danıştay 12. Daire E.2023/4982 K.2023/6356

Dava konusu istem: Emekli Sandığı iştirakçisi iken vefat eden babasından dolayı yetim aylığı alan davacının, eşinden muvazaalı olarak boşandığının tespit edildiğinden bahisle, 01/11/2008 tarihinden geçerli olmak üzere yetim aylığının kesilerek, ödenmiş olan tutarın borç çıkarılması üzerine, kesilen yetim aylığının yeniden bağlanması için yaptığı 24/09/2014 ve 26/09/2014 tarihli başvuruların zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile ödenmeyen aylıkların kesilme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince.

Mahkemenin dava konusu işlemin iptaline, 01/08/2014 tarihi itibarıyla yoksun kaldığı parasal haklarının başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine, 05/01/2012 tarihi ile 01/08/2014 tarihi arasındaki döneme ilişkin aylıkların ödenmesi talebinin süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin ilk kararının, Danıştay Onikinci Dairesinin 25/11/2021 tarih E;2018/5513, K;2021/6188 sayılı kararı ile; dava konusu işlemin iptali yönünden verilen kısmın onanması, parasal hakların ödenmesi kısmı yönünden bozulması üzerine, bozulan kısmı yönünden bozma kararına uyularak;

"davacının, 01/08/2014 tarihi itibarıyla yoksun kaldığı parasal haklarının başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" ilişkin kısmı yönünden incelenmesi sonucu; davacının, eşinden (muvazaalı) boşandığı halde eylemli olarak birlikte yaşadığı ileri sürülen uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması açısından davalı idarece işlem tesis edilirken uygulanacak birtakım kriterlerin mevcut olduğu, davalı idare tarafından anılan kriterlere uygun olarak gerekli araştırma ve inceleme yapılarak,

eşlerin boşandığı halde eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun elde edilecek verilere göre değerlendirilerek işlem tesis edilmesi gerektiğinin açık olduğu, bu durumda; davalı idare tarafından, dava konusu işlemin gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan tesis edildiği anlaşıldığından, bu aşamada davacının parasal haklarının istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davacının parasal haklarının istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından: Mahkeme kararının temyizi sonucu Danıştay Onikinci Dairesince, “Davacının 01/08/2014 tarihi itibarıyla yoksun kaldığı parasal haklarının başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine" ilişkin kısmının bozulmasına karar verildiği, İdare Mahkemesince de bozma kararına uyularak; davacının "kesinti nedeniyle ödenmeyen aylıklarının tahakkuk tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi" talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına,” karar verildiği, Danıştay kararında faize ilişkin kısmın mı bozulduğu,

yoksa hem ana para hem de faizlerinin mi bozulmasına karar verildiği hususunun anlaşılamadığı, kararının içeriği ile sonuç kısmının birbiriyle çelişmekte olduğundan bu hususta açıklık getirilmesi, aksi takdirde kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

Davalı idare tarafından: Dava konusu işlemin usul ve yasaya uygun olduğu, Kurumdan olan alacaklara faiz ödeneceğine dair 5434 ve 5510 sayılı Kanunlarda herhangi bir hüküm bulunmadığı, 5502 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 36. maddesi uyarınca davalı Kurumun harçtan muaf olduğu ileri sürülerek Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.