Danıştay 12. Daire E.2023/5613 K.2023/6844

Dava konusu istem: … Elektrik, Havagazı ve Otobüs İşletme Müessesesi (EGO Genel Müdürlüğü) Strateji Geliştirme Dairesi Başkanlığı Etüt ve Proje Şube Müdürlüğünde uzman olarak görev yapan davacının, 41 hizmet yılı ile 61 yaşını doldurduğu ve hizmetine ihtiyaç duyulmadığından bahisle, 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu'nun 39. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince resen emekliye sevkine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının işlem tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla; davalı idarenin, 30 hizmet yılını tamamlamış ve hizmetine ihtiyaç duyulmayan personelin resen emekliye sevki hususunda takdir yetkisine sahip olmasına rağmen, bu takdir hakkının mutlak ve sınırsız olmadığı, dolayısıyla idareye tanınan izin verme ya da vermeme konusundaki yetkinin subjektif olarak amacını aşar nitelikte, diğer bir ifadeyle, kamu yararı ve hizmet gereği dışında kullanımının tespiti durumunda, tesis edilen işlemin iptalinin zorunluluk arz edeceği, uyuşmazlıkta; uzman olarak görev yapan davacının 30 hizmet yılını doldurduğu,

resen emekliye sevk edildiği tarihe kadar aktif olarak herhangi bir görev yürütmediği ve hizmetine ihtiyaç bulunmadığı gibi, davalı idarenin unvan ve kadrolarında sayısal olarak kısıtlamaya gidildiği hususlarının ortaya konulduğu dikkate alındığında; dava konusu işlemde idareye tanınan takdir yetkisinin kullanımı açısından, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 30/11/2022 tarih ve E:2021/1380, K:2022/5893 sayılı bozma kararına uyularak; kuruluş tarafından yürütülen doğal gaz hizmetlerinin 12/06/2007 tarih ve 26550 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5669 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun gereğince özelleştirilerek, 01/09/2007 tarihinden geçerli olmak üzere Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından kurulan.

Doğalgaz Dağıtım A.Ş.ye devredilmesine rağmen, davacının bu tarihten itibaren de uzun bir süre görev yaptığı, çalışma süresince hizmetlerini aksattığı, etkin ve verimli çalışmadığı ya da görevini yapamayacak derecede bedenen ve fikren güçlü olmadığı yolunda yapılan bir tespit ve somut bir veri ile idarelerin yazılı beyanı dışında dava konusu işleme gerekçe gösterilen hususları kanıtlayacak herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı görülmekte olup, idarelerce takdir yetkisinin kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olarak kullanılmadığı,

bu durumda, davacının re'sen emekliye sevk edilmesi için yeterli ve gerekli nedenlerin bulunmadığı sonucuna varılmış olup, 61 yaşını doldurduğu ve hizmetine ihtiyaç duyulmadığından bahisle re'sen emekliye sevkine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmediği, davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, istinaf başvurusuna konu Mahkeme kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline, yoksun kaldığı parasal haklarının işlem tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle bilikte ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava, zamanaşımı süresi ve hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığından, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozularak davanın reddine karar verilmesi gerektiği, yürütülen doğalgaz hizmetlerinin 12 Haziran 2007 tarih ve 26550 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5669 sayılı Kanun gereği özelleştirildiği ve 01/09/2007 tarihinden geçerli olmak üzere Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından kurulan.

Doğalgaz Dağıtım AŞ.'ye devredildiği, 01/09/2007 tarihinden itibaren doğalgaz hizmetlerinin Kuruluşlarıyla herhangi bir ilgisinin kalmadığı, bu nedenlerle, uzman kadrosunda görev yapan davacının da, görev alanları kalmayan, norm fazlası kadro unvanında olan ve unvan itibarıyla yürüttüğü herhangi bir görevi bulunmayan personelin, aynı birimde istihdam edilmelerinin uygun olacağı düşünüldüğünden, 657 sayılı Kanun'un 76. maddesinin verdiği yetki kapsamında diğer personeller ile birlikte Strateji Geliştirme Dairesi Başkanlığına atamasının yapıldığı,

faaliyet alanları ve günün gelişmeleri de dikkate alınarak teşkilat yapısında ve kadro sayılarında küçülmeye gidilmesi nedeniyle davacının unvanına göre, yürüttüğü bir görevi olmaması nedeniyle hizmetine ihtiyaç duyulmadığından 5434 sayılı Kanun'un 39. maddesinin (b) fıkrası gereğince re'sen emekliye sevk edildiği, takdir yetkisinin hukuki çerçeve ve mevzuat tarafından belirlenen sınırlar içinde kullanıldığından, davacının resen emekliye sevk edilmesi işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Temyize konu kararın, davacının "...yoksun kaldığı parasal haklarının işlem tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle bilikte ödenmesine" ilişkin kısmına gelince;

Davacının işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklara uygulanacak "yasal faizin başlangıç tarihi"nin, dava açma tarihi olan 24/05/2017 tarihi esas alınarak, bu tarihten itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte idarece davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken; söz konusu parasal hakların, davacının "yoksun kaldığı parasal haklarının işlem tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine" şeklinde hüküm kurulmasında hukuka ve Danıştay içtihatlarına uygunluk bulunmamakta ise de; bu yanlışlık.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan, Bölge İdare Mahkemesi kararının, "..yoksun kaldığı parasal hakların, dava açma tarihi olan 24/05/2017 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.