Danıştay 12. Daire E.2024/1 K.2024/117

Dava; astsubay kıdemli başçavuş olarak görev yapmakta iken 27 yıl 2 ay hizmet süresi üzerinden 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun 4/c maddesi uyarınca emekliye ayrılan davacının, 1959 yılına ait 216 gün, 1960 yılına ait 219 gün olmak üzere toplam 435 gün sigortalı hizmeti bulunduğundan bahisle, bu sürelerin hizmet birleştirilmesinde değerlendirilerek emekliliğe esas derece kademesinin düzeltilmesi için Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına yaptığı 29/04/2019 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

...

İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu işlemin, davacının eksik hesaplanan 14 günlük hizmetine ilişkin kısım yönünden kısmen iptaline, geriye kalan 421 günlük hizmetine ilişkin kısım yönünden kısmen reddine, 14 günlük kısmın toplam hizmet süresine eklenmesi suretiyle emekli aylıklarının düzeltilerek başvuru tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesine, geriye kalan 421 günlük kısım yönünden davanın reddine hükmedilmiş olup, taraflarca karşılıklı olarak istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, ...

Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kabuüne, idare mahkemesi kararının redde ilişkin kısmının kaldırılmasına, davanın esası hakkında konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, davacının faiz isteminin kabulüne ve yoksun kaldığı parasal hakların ödenmesine, kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı, anılan kararın aleyhine olan kısmının temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakimi ...'ün açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin altıncı fıkrasında, "Bölge idare Mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

2577 sayılı Kanun'un, 6545 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değiştirilen "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde ise; Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde Danıştayda temyiz edilebileceği belirtilmiş ve temyiz edilebilecek uyuşmazlıklar, (a) dan (m) ye kadar on dört bend halinde sayma yoluyla belirlenmiştir.

Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin altıncı fıkrasında; temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde, kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği, bu kararlara karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği, yedinci fıkrasında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde, altıncı fıkrada sözü edilen kararların, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği hükme bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri karşısında, istinaf incelemesinden geçtikten sonra temyiz incelemesine tabi tutulacak olan davalar arasında sayılmayan ve istinaf incelemesi üzerine kesinleşen bir karar hakkında temyiz isteminde bulunulması ve dosyanın esasının incelenmesi hukuken mümkün değildir. Buna göre, temyiz istemine konu uyuşmazlığın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesi kapsamında sayılan uyuşmazlıklardan olmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.