Danıştay 12. Daire E.2024/1138 K.2024/1008

Dava konusu istem: Adana Adliyesinde zabıt katibi olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Yüksek Disiplin Kurulunun ... tarih ve ... nolu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının kadın kılığına girmek suretiyle başkası yerine sınava girmek üzere sınav salonuna geldiği ve başkasının kimliğini ibraz ettiği sabit ise de, bu eylemin, tarafına yapılan şantaj sebebiyle iradesinin fesada uğratılması sonucunda gerçekleştiği, bu maddi olgu ile durumun, hakkında HAGB verilmiş olmakla birlikte kesinleşmiş yargı kararının gerekçesinde de ortaya konulduğu, ayrıca yapılan soruşturma ve kovuşturmalar sırasında ilgili şahsın beyanıyla da ikrar edildiği,

disiplinsizliğe konu eylemin girişim aşamasında kaldığı da gözetildiğinde, bir daha Devlet memurluğuna atanmamak üzere memurluktan çıkarılmak gibi ağır bir sonuç doğuran dava konusu işlemin, ölçülülük ilkesiyle bağdaşmadığı kanaatine varıldığı, dolayısıyla hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince; davacının bir kızla yaşadığı cinsel birliktelik nedeniyle, bu birlikteliğin başkasına anlatılacağı tehdidiyle kadın kılığına girerek ve kimliği hakkında yalan beyanda bulunarak, memurluğa alınma sınavına B. isimli kişi yerine girmek isterken görevlilerce yakalandığı, sübut bulan bu eylemi ile ''memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak," fiilini işlediği açık olan davacının, Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca ilk inceleme ile görevli Tetkik Hakimi ...'un açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde; Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede bentler halinde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde Danıştay'da temyiz edilebileceği hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrasında; temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde, kararı veren mercinin temyiz isteminin reddine karar vereceği, ilgili mercinin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği, 7. fıkrasında ise; temyizin kanuni süre içinde yapılmadığının, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca saptanması halinde, 6. fıkrada sözü edilen kararın daire ve kurulca kesin olarak verileceği belirtilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının davacı vekili Av. ...'e 17/12/2023 tarihinde tebliğ edildiği, adı geçen avukatın 17/01/2024 tarihinde UYAP üzerinden "temyiz yoluna başvurmaktan müvekkilin talebi üzerine vazgeçiyoruz" beyanını içeren dilekçe verdiği, ancak davacının, aynı gün (17/01/2024 tarihinde) UYAP Vatandaş Portal üzerinden, vekilini azlettiğini, temyizden vazgeçme beyanının dikkate alınmamasını ve kararı temyiz ettiğini belirten dilekçe sunduğu;

temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının davacı vekiline 17/12/2023 tarihinde tebliğ edilmiş olması karşısında, en geç 30 günlük yasal temyiz süresinin son günü olan 16/01/2024 salı günü temyiz isteminde bulunulması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 17/01/2024 tarihinde kayda giren dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından, davacının temyiz isteminin incelenmesine, süre aşımı nedeniyle hukuken olanak bulunmamaktadır.