Danıştay 12. Daire E.2024/3102 K.2024/4804

Dava konusu istem: Sakarya ili, ... ilçesi, ... Ortaokulunda öğretmen olarak görev yapan davacının, hakkında yapılan soruşturma sonucunda, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Milli Eğitim Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun ... tarih ve E... sayılı kararının iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında "cinsel taciz" ve "kişilerin huzur ve sükununu bozma" suçlarından yapılan yargılamada, ...

Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E..., K... sayılı kararı ile; "teşhir suretiyle cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından cezalandırılmasına" karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı; davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesin hüküm niteliğinde olmadığı ve davacının lehine veya aleyhine bir sonuç doğurmadığı gerekçesiyle, ceza mahkemesi kararından bağımsız olarak dava dosyasındaki bilgi, belge ve tanık ifadeleri çerçevesinde davacının isnat edilen eylemleri işleyip işlemediği ve bu eylemlerin disiplin suçu oluşturup oluşturmadığı hakkında inceleme yapılarak,

davacının, 27/02/2016 tarihinde şikayetçi ...'nin kaldığı ...

Öğrenci Yurduna döndüğü sırada cinsel organını çıkartarak göstermek suretiyle taciz ettiği fiili sübuta erdiğinden, söz konusu eylemi nedeniyle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca "memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak" suçunu işlediği anlaşıldığından, bu eyleminin karşılığı olarak "Devlet memurluğundan çıkarma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince. Danıştay Onikinci Dairesinin 16/05/2023 tarih ve E:2018/2473, K:2023/2564 sayılı bozma kararına uyularak.

Yüksek Disiplin Kurulunca, Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılması teklif edilen ilgiliye 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 129. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak son savunma hakkı tanınması gerektiği dikkate alındığında, uyuşmazlık konusu olayda davacının son savunması alınmadan tesis edildiği görülen dava konusu işlemde hukuka uygunluk, bu husus göz ardı edilmek suretiyle işin esasına girilerek verilen davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı; öte yandan, davacı hakkında, 657 sayılı Kanun'un 129. maddesinde yer alan hakları hatırlatılmak suretiyle son savunması alınarak,

usul eksikliğinin tamamlanmasının ardından yeniden işlem tesis edilebileceğinin açık olması nedeniyle, davacının parasal hak istemi hakkında bu aşamada karar verilmesine yer bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline, davacının bu süreçte ödenmemiş tüm maaş alacaklarının faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesine yönelik talepleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacıya isnat edilen fiilin sübuta erdiğinin soruşturma raporu ile sabit olduğu, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.