Danıştay 12. Daire E.2024/3992 K.2024/5972

Dava konusu istem: Davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinin (g) alt bendi uyarınca "Devlet memurluğundan çıkarma" cezasıyla cezalandırılmasına yönelik ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davada... İdare Mahkemesince verilen ...arih ve E:..., K:...sayılı "davanın reddine" ilişkin kararın temyiz edilmeyerek kesinleşmesi üzerine yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile dava konusu işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 53. Maddesinin birinci fıkrasında yargılamanın yenilenmesi sebeplerinin tek tek sayıldığı, sayılan sebeplerin kıyas yoluyla genişletilmesi olanağının bulunmadığı ve davacının yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkin iddialarının mevzuatta sayılı olan sebeplerden herhangi biri kapsamında yer almadığı anlaşıldığından, davacının yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin dayanağını oluşturan Yargıtay... Ceza Dairesinin ... tarih ve E:..., K: ... sayılı kararı ve bu kararda belirtilen gerekçe ile Anayasa Mahkemesinin 02/12/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 19/01/2016-29598 sayılı iptal kararı nedeniyle Anayasa'nın üstünlüğü ve hukuk devleti ilkesi uyarınca kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından öne sürülen hususların yargılamanın yenilenmesini gerektirmediği belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davacının duruşma talebi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.