Danıştay 12. Daire E.2024/4905 K.2024/4983

Dava konusu istem: Silifke Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde infaz koruma memuru olarak görev yapan davacının, eşinin çalıştığı Şırnak ili, Cizre ilçesine atanma talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının Şırnak ...Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda görev yapmakta iken 2021 yılı isteğe bağlı atamalar kapsamında kendi talebi üzerine 14/06/2021 tarihli atama işlemi ile Silifke Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne naklen atandığı, 14/07/2021 tarihinde göreve başladığı, halen bu görevine devam etmekte iken, eşinin 03/02/2022 tarihinde Şırnak ili, Cizre ilçesinde bulunan özel bir şirkette sigortalı olarak çalışmaya başladığından bahisle aile birliği mazereti nedeniyle Cizre Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne atanma talebinde bulunduğu,

davacının eşinin Yönetmelikte aranan, "talep edilen yerde başvuru tarihi itibarıyla son iki yılda 360 gün sosyal güvenlik primi ödemek suretiyle çalışma şartını" sağladığı sabit olmakla birlikte, davacının talep ettiği Cizre Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde ve halen görevli bulunduğu Silifke Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde aynı sayıda (17) infaz ve koruma memurunun görev yaptığı, ancak Cizre Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde 1476 hükümlü/tutuklu dosyası bulunmasına karşın, Silifke Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde 2682 hükümlü/tutuklu dosyasının bulunduğu,

bu haliyle davacının atanmak istediği yer ile mevcut görev yerinde personel sayısı aynı olmakla birlikte hükümlü/tutuklu sayısı arasında büyük oranda fark bulunduğu, bunun sonucu olarak Silifke Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde personel başına düşen hükümlü/tutuklu sayısı 158 iken, Cizre Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde bu sayının 87 olduğu, söz konusu somut veriler karşısında Silifke Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde davacının hizmetine daha fazla ihtiyaç bulunduğunun açık olduğu,

personel planlaması kapsamında aile birliğinin korunması ilkesi ile kamu hizmetinin düzenli bir biçimde yürütülmesi gereği arasında bir denge kurulmasının gerektiği, dava konusu işlemin tesisinde kamu hizmetinin düzenli bir şekilde yürütülmesi için kadro durumu ve personel ihtiyacının gözetildiği, idarenin dava konusu işlem tesisinde sahip olduğu takdir yetkisini kamu yararı ve hizmet gerekleri dışında subjektif (öznel) nedenlerle kullandığına dair herhangi bir bilgi ve belgenin dosyada bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kendisiyle aynı kurumda çalışan ve aynı unvana sahip farklı kurumlara atamalarının yapıldığı, ancak kendisinin atanma talebinin reddedildiği, bu durumun eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği; yer değişikliği talebinin keyfi bir talep olmadığı, aile mazeretine dayandığı; Bölge İdare Mahkemesince gerekçesiz olarak karar verildiği belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz başvurusunun kesin bir karar hakkında olduğu, Bölge İdare Mahkemesince de 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin altınca fıkrası uyarınca kesin olarak karar verildiği belirtilerek, temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan temyize konu kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.