Danıştay 12. Daire E.2024/515 K.2024/895

Dava konusu istem: Eskişehir İl Özel İdaresinde genel sekreter yardımcısı olarak görev yapmakta iken 6360 sayılı ''On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'' uyarınca 30/03/2014 tarihinde Eskişehir Büyükşehir Belediyesine devredilen, daha sonra 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamında norm kadro ve ihtiyaç fazlası olarak Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 3. Bölge Müdürlüğüne araştırmacı olarak atanan ve 19/01/2015 tarihinde yeni görevine başlayan davacı tarafından;

memur maaşlarına (%4,76) oranında zam yapıldığı halde, 2015 yılı Temmuz ayı maaşında herhangi bir artış olmadığından bahisle, araştırmacı olarak göreve başladığı 19/01/2015 tarihini izleyen ay başından geçerli, yeni kadrosuna ait maaş hesabında 01/07/2015 tarihinden başlamak üzere eski kadrosuna ait aylık, ek gösterge, zam ve tazminatların, ödeme unsurlarında meydana gelen gösterge, puan, oran ve katsayı artışlarının 3 yıllık süre içerisinde dikkate alınması, bu kadroya ait diğer ödemelerin şahsa bağlı hak kapsamında ilave edilmesi,

ayrıca eski ve yeni kadro arasındaki ödemeler fark tutarının tazmini talebiyle 15/07/2015 tarihinde yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; daha önce verilen kararın Danıştay Onikinci Dairesinin 24/05/2023 tarih ve E:2022/5567, K:2023/2828 sayılı kararıyla kısmen onanması, kısmen bozulması üzerine; bozma kararına uyularak.

6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince davacının 19/01/2015 tarihinden itibaren 3 yıl boyunca şahsa bağlı haktan faydalandırılması, şahsa bağlı hak kapsamında ilk maaş artış dönemi olan 2015 yılı Temmuz ayı itibarıyla da memurlara yapılan genel maaş zammından yararlandırılması ve söz konusu düzenlemeler uyarınca davacının atandığı kadroya ait mevzuatta yer alan şahsa bağlı haklar da dikkate alınmak suretiyle davacının eski ve yeni kadro arasındaki ödemeler fark tutarının tazmin edilmesi gerektiği;

bu durumda, mevzuat gereği saklı tutulan haklara (aylık, ek gösterge, zam, özel hizmet tazminatı, makam tazminatı, temsil tazminatı ve görev tazminatı) ilişkin 3 yıl boyunca oluşan gösterge, puan, oran ve katsayı artışları yansıtılmak ve davacının atandığı kadroya ait mevzuatta yer alan şahsa bağlı haklarda dikkate alınmak suretiyle davacıya eski ve yeni kadro arasındaki ödemeler fark tutarının ödenmesi gerekirken aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle,

dava konusu işlemin "davacının bu kadroya ait diğer ödemelerin şahsa bağlı hak kapsamında ilave edilmesi ile eski ve yeni kadro arasındaki ödemeler fark tutarının ödenmesi istemininin reddine yönelik kısmının" iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi uyarınca eski kadroda meydana gelen ücret artışlarının, yeni kadro maaşlarına uygulanmasının mümkün olmadığı; dava konusu işlemin mevzuata ve hukuka uygun olduğu; ayrıca Mahkemenin bir önceki kararıyla hükmedilen vekâlet ücretinin davacıya ödendiği; bozma kararı sonrasında, yeniden duruşma yapılmadığı halde duruşmalı işler için yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul kurallarına aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince 3 yıl boyunca şahsa bağlı haktan faydalandırılması gerektiği; bu fıkranın uygulanmasında ortaya çıkabilecek tereddütleri giderme yetkisi bulunan Devlet Personel Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı yazısının da bu yönde olduğu; ayrıca eski kadrosu için önceden mevcut olmayan mali ve sosyal hiçbir hakkın, şahsa bağlı hak kapsamına dahil edilmesi talebinin olmadığı savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ..

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Diğer taraftan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı kuralına yer verilmiştir.

Uyuşmazlıkta, İdare Mahkemesince daha önce "kısmen iptal, kısmen ret, kısmen süre ret" kararı verildiği ve davacı lehine 11.000,00-TL vekâlet ücretine hükmedildiği, bu kararın iptale ilişkin kısmının Danıştay Onikinci Dairesince onandığı, diğer kısımlarının ise bozulduğu, böylece Mahkeme kararının iptale ilişkin kısmının onanarak kesinleştiği, temyize konu Mahkeme kararında ise bozmaya uyularak bozulan kısımlar yönünden de iptale karar verildiği ve davacı lehine ikinci kez vekâlet ücretine (20.900,00-TL) hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, İdare Mahkemesince, davacı lehine ikinci kez vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, "... karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen 20.900,00-TL avukatlık ücretinin davalı idare tarafından (mükerrer olmamak kaydıyla) davacıya verilmesine,..." şeklinde hüküm kurulmasında, usul kuralarına ve hukuka uygunluk bulunmamakta ise de; bu yanlışlık 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan;

söz konusu kararın "...bir önceki kararda davacı lehine vekâlet ücretine hükmedildiğinden, davacı lehine yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına,..." şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.