Danıştay 12. Daire E.2024/5570 K.2025/60

Dava konusu istem: Jandarma Genel Komutanlığında uzman çavuş olarak görev yapmakta iken malulen emekliye ayrılan davacının, tam ve daimi maluliyet yardımı ödenmesi için yapmış olduğu başvurunun reddine dair Ordu Yardımlaşma Kurumu Genel Müdürlüğünün ...tarih ve ... sayılı işleminin, ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla iptal edildiği ve tam ve daimi maluliyet yardımının idareye başvurulduğu 09/10/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verildiğinden bahisle, Ordu Yardımlaşma Kurumu Emekli Maaşı Sistemine üye olarak kabul edilmesi ve emeklilik yardımı ödenmesi için 19/11/2021 tarihinde yaptığı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile şimdilik 20.000,00-TL emeklilik yardımının ve 10.000,00-TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açtığı davanın reddi yolundaki...

İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kesinleşen kararının, yargılamanın yenilenmesi suretiyle kaldırılması ve dava konusu işlemin iptali, 20.000,00-TL emeklilik yardımı ile 10.000,00-TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının emeklilik yardımına ve dolayısıyla Emekli Maaş Sistemine giriş hakkına ...

İdare Mahkemesinin kararı doğrultusunda hak kazandığı anlaşıldığından, davacının Emekli Maaşı Sistemine üye olarak kabul edilmesi ve emeklilik yardımı ödenmesi için yaptığı başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, davacının yargılamanın yenilenmesi isteminin kabulüne, Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının tüm hukuki sonuçlarıyla kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline, davacının 20.000,00-TL emeklilik yardımı ödenmesi istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 10.000,00-TL manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiş;

davacı tarafından anılan karara karşı yargılamanın yenilenmesi yoluna başvurması üzerine aynı Dairenin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, davacının yargılamanın yenilenmesi istemiyle verdiği dilekçede ileri sürdüğü nedenlerin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 53. maddesinde belirtilen sebeplerin hiçbirisine uymadığı ve Kanun'da aranılan koşulların oluşmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı tarafından, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, aynı Bölge İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı temyize konu kararıyla; temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren mercinin, temyiz isteminin reddine karar vereceğine ilişkin düzenleme uyarınca davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bölge İdare Mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yargılamanın yenilenmesi isteminin reddedilmesinin hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan temyize konu kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.