Danıştay 13. Daire E.2014/504 K.2019/2985

Dava konusu istem: Lisans alınmaksızın akaryakıt istasyonu işletildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi ile aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca davacıya 61.638,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin 08/11/2012 tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce; … tarihinde yapılan denetimde davacının, … tarafından. Mevkii E-24 Karayolu üzeri … adresinde … numaralı bayilik lisansı ile işletilmekte olan akaryakıt istasyonunu ...

Noterliğince tastikli 02/03/2013 tarihli ve ... sayılı kira sözleşmesi ile bir yıl süreyle kiraladığı ve bu tarihten itibaren lisans kapsamındaki faaliyetleri yürüttüğünün tespit edildiği, 08/11/2012 tarihli ve … sayılı Kurul kararı ile 61.638,00 TL idarî para cezası ile cezalandırıldığı, davacının, … tarafından, EPDK'dan alınan lisans ile işletilmekte olan akaryakıt istasyonunu kendi adına bayilik lisansı almadan kiralamak suretiyle devraldığı ve bayilik lisansı kapsamındaki faaliyetleri icra etmeye başladığının sabit olduğu, akaryakıt bayiliği faaliyetinde bulunulması için idareden bayilik lisansı alınmasının zorunlu olduğu,

bayilik lisansı almadan faaliyette bulunanlar hakkında idari para cezası uygulanacağı dikkate alındığında, lisans almaksızın bayilik faaliyetinde bulunduğu tespit edilen davacı hakkında idarî para cezası uygulanmasına ilişkin Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, bayilik lisansını devralmadığı, sadece istasyonun mülkiyetini kiraladığı, lisans için idareye başvuruda bulunduğu, denetim tarihi itibarıyla herhangi bir yakıt ikmali ve satışının yapılmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.